Sep 15, 2010

ပုခက္လႊဲေသာလက္မ်ား

ပုခက္လႊဲေသာလက္မ်ား

ပုခက္လႊဲေသာလက္မ်ား ဟုဆိုလွ်င္ မည္သူ၏ လက္မ်ားျဖစ္သည္ကို ရိပ္စားမိမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္မတို႕ကို ကိုးလလြယ္ဆယ္လတြင္ ေမြးဖြားေပးၾကေသာ မိခင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ လက္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္မတို႕ကို လူတစ္လံုး၊ သူတစ္လံုးျဖစ္ေအာင္ လူ႕ေလာကႀကီးကို ရင္ဆိုင္ရန္ ပညာရဲရင့္ ပြဲလယ္တင့္ေသာ ဘ၀မ်ိဳးသို႕ ေရာက္ရွိရန္ သြန္သင္ဆံုးမ ပညာေပးခဲ့ေသာ ေက်းဇူးရွင္ မိခင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္မတို႕အေနႏွင့္ မိခင္သာမက ဖခင္၏ ေမတၱာ အားေပးမႈပါရရွိ၍ ကံေကာင္းသူမ်ားဟု ေခၚဆို ႏိုင္ေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ ကေလးသူငယ္မ်ားမွာ ဖခင္၏ စြန္႕ပစ္ျခင္းကိုခံရကာ မိခင္၏ ေမတၱာအရိပ္ေအာက္မွာသာ ႀကီးျပင္း လာရသူမ်ားလည္း မနည္းပါ။

ထိုသို႕ အိမ္ေထာင္စုမ်ားတြင္ ပုခက္လႊဲေသာမိခင္မ်ား၏ လက္မွာ မည္မွ်ပင္ ခိုင္မာသန္စြမ္းသည္ဆိုသည့္ ဥပမာမ်ားကို ကမၻာေက်ာ္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားျဖင့္ ျပရလွ်င္ တစ္ဦးတည္းေသာ သား/သမီးမ်ားျဖစ္သည့္ အေမရိကန္သမၼတ Bill Clintin သမၼတေဟာင္း Jimmy Carter ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတေဟာင္း Sergio Osmena ႏွင့္ ႐ုရွား ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ Michael Gorbachev တို႕မွာ မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားဦးစီး အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အိမ္ေထာင္စုမ်ားမွာ ႀကီးျပင္းလာသူမ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမတစ္ခု သားတစ္ခုသာ ျဖစ္ေသာ္လည္း မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ ဆံုးမ သြန္သင္မႈမ်ားမွာ ထိေရာက္လွ၍ ကမၻာက အသိအမွတ္ျပဳရေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဘ၀သို႕ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆိုရေသာ္ ပုခက္လႊဲေသာ လက္မ်ားက ကမၻာကို အုပ္ခ်ဳပ္သည့္အျဖစ္သို႕ ေရာက္ရွိသည္ဟု ဆိုလွ်င္ မမွားပါ။

ထိုသို႕ မိခင္က ဦးစီးအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ အိမ္ေထာင္စုမ်ားမွ ကမၻာေက်ာ္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္သကဲ့သုိ႕ တစ္ခါတရံတြင္လည္း အခ်ဳိ႕ အိမ္ေထာင္စုမ်ားတြင္ မိခင္မ်ားသည္ ၎င္းတို႕၏ တစ္ဦးတည္းေသာ သားမ်ားကို အခ်စ္ပိုမႈ၊ အလိုလုိက္မႈမ်ားေၾကာင့္ အလိုလိုက္ အမိုက္ေစာ္ကားေသာ သားမ်ားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ရွိခဲ့သူမ်ားလည္း မနည္းပါ။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ လူမည္းမိသားစုမ်ားတြင္ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးတည္းက ဦးစီးသည့္ အိမ္ေထာင္စုမ်ိဳးတြင္ ထုိအျဖစ္မ်ိဳး မ်ားစြား ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ မိခင္မ်ားက ၎င္းတို႕၏ တစ္ဦးတည္းေသာသားမ်ားကို ဖူးဖူးမႈတ္ အလိုလိုက္ထားသျဖင့္ သားမ်ားသည္ လမ္းေပၚမွ လူေတလူေပမ်ား၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲသူမ်ား ဘ၀သို႕ေရာက္ရွိသြားၾကသည္္။ ထို႕ေၾကာင့္ ပုခက္လႊဲေသာ မိခင္၏လက္မ်ားမွာ သားသမီးမ်ား၏ ေရွ့ေရး အေကာင္းအဆိုးမ်ားကို ဖန္တီးႏိုင္ေပရာ ႏိုင္ငံကို အက်ိဳးျပဳသည့္ သားေကာင္းရတနာ၊
သမီးေကာင္းရတနာမ်ား ျဖစ္ရန္လည္း ထိန္းေက်ာင္း ျပဳျပင္ ဖန္တီးေပးႏိုင္ေသာ လက္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

မည္သည့္ မိခင္မဆို မိမိတုိ႕၏ သားသမီးမ်ားကို ဆင္စီး ျမင္းရံသည္ကိုသာ ျမင္ခ်င္ၾက၍ သားသမီးမ်ားကို ဆံုးမ သြန္သင္ ပဲ့ျပင္မႈ ျပဳၾက စၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။ ဤတာ၀န္ႀကီးမွာ လြယ္မေယာင္ႏွင့္ ခက္သည့္ တာ၀န္ႀကီးတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ သားသမီးရတနာမ်ားမွာ ဘုရားသခင္က ေပးသည့္ အထူးလက္ေဆာင္မ်ားျဖစ္၍ မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားတြင္ အထူးမစ္ရွင္ (Mission) တာ၀န္ရွိရာ မည္သို႕ပင္ ခက္ခဲ ပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစ မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနႏွင့္ တာ၀န္ ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ပုခက္လႊဲေသာလက္မ်ားမွာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ႏုနယ္ေသာ္လည္း ၎င္းတို႕ထမ္းေဆာင္ လႊဲခက္ေနရသည့္ တာ၀န္မွာ ႀကီးမားေလးလံပါသည္။


ကြၽန္မတို႕ငယ္စဥ္က ကြၽန္မတို႕၏ မိခင္မ်ားသည္ ကြၽန္မတို႕ စည္းကမ္းရွိ ပညာတတ္ၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာသည္ကို ျမင္ေတြ႕လို၍ စည္းကမ္းမ်ား ခ်မွတ္ကာ ဆံုးမသြန္သင္မႈ ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္အခါက ကြၽန္မတို႕အေနႏွင့္ မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို မသိမျမင္မိသည္မွာ အမွန္ပါ။ သို႕ရာတြင္ ယခုလို အရြယ္ေရာက္၍ ကြၽန္မတို႕ကိုယ္တိုင္၌ မိခင္မ်ား ျဖစ္လာေသာအခါတြင္ မိခင္၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ႀကီးမားပံု၊ စည္းကမ္းရွိေစလို၍ သားသမီးမ်ားကို ႀကီးပြားခ်မ္းသာေစလို၍ ပဲ့ျပင္ သြန္သင္ဆံုးမပုံမ်ားကို ပိုမို သိရွိနားလည္ လာပါသည္။ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုတြင္သာမက ကမၻာတစ္၀န္းလံုးတြင္ ပုခက္လႊဲေသာ လက္မ်ားသည္ မည္မွ် အေရးပါအရာေရာက္သည္ကို သိရွိ နားလည္ကာ မိခင္အမ်ိဳးသမီးမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ ဂုဏ္ျပဳသင့္ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။


မမာလာ (RVA)

Sep 13, 2010

အျပစ္

အျပစ္

အျပစ္ဆိုတာကို အဓိပၸါယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုၾကပါတယ္။ St. Augustine ကေတာ့ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ပညတ္ေတာ္ကို ကာယ၊ ၀စီ၊ မေနာနဲ႕ ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းလုိ႕ ဆိုထားပါတယ္။ ဓမၼသစ္က်မ္းကေတာ့ ဘုရားသခင္ကိုခ်စ္ရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္းနဲ႕ နီးစပ္ေသာသူအား ခ်စ္ရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္းကို အျပစ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ St. Thomas Aquinas ကေတာ့ အျပစ္ တိုင္းဟာ လူကို သူ႕ရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ကေန ေသြဖယ္သြားေစတယ္။ အဲဒီ အျပစ္ကလည္း လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ ဆႏၵကေနလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အျပစ္တိုင္းဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေမတၱာက႐ုဏာကို ေျခစံုကန္ၿပီး မိမိအလိုကိုလိုက္ျခင္း အမႈျဖစ္တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။

အျပစ္ႀကီး (Martail Sin) ကို ေသေစတတ္ေသာ အျပစ္လို႕ေခၚပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ၀ိညာဥ္ရဲ႕ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း ေက်းဇူးေတာ္အသက္ကို ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ၿပီး ဘုရားသခင္နဲ႕သူစိမ္းျဖစ္သြားေစလုိ႕ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အျပစ္ႀကီးဟာ ခရစ္ယာန္ အသက္တာအတြက္ အဆိုး႐ြားဆံုး ရန္သူျဖစ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္အသက္ကို ဖ်က္ဆီး ပစ္လိုက္ျခင္းျဖင့္ ဘုရားသခင္ထံကေန ကြဲကြာေစတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္ႀကီး တစ္ခုတည္းကေတာင္ ဒီေလာက္ အက်ိဳးယုတ္ေစရင္ အျပစ္ႀကီးထဲမွာ နစ္မြန္းေနတဲ့ ၀ိညာဥ္ရဲ႕ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ အေျခအေနကို ခန္႕မွန္းရတာ မခက္ခဲပါဘူး။ အျပစ္ ထပ္ခါထပ္ခါ ျပဳလုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ဟာ တစ္ျခားအေလ့အက်င့္မ်ားလိုပဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုတိယသဘာ၀အက်င့္လုိ ျဖစ္လာၿပီး ေျပာင္းလဲျခင္းရရွိဖို႕ အင္မတန္ ခက္ခဲပါေတာ့တယ္။

ေယဘုယ်အားျဖင့္ အျပစ္သား (၄) မ်ိဳး (၄) စား ခြဲျခားႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ေတြကို ေလ့လာၿပီး အျပစ္သားတစ္ေယာက္ကို ေနာင္တရ ျပန္လည္လာေအာင္ ေခၚေဆာင္ရာမွာ သူတုိ႕နဲ႕ အသင့္ေတာ္ဆံုးနည္းလမ္းကို သံုးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပထမ အမ်ိဳးအစားကေတာ့ မသိျခင္း၊ အသိပညာမဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္ျပဳၾကတဲ့ သူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အ႐ူးကဲ့သုိ႕ လံုး၀ ထံုထိုင္းၿပီး သင္ေပးလုိ႕ မရႏိုင္တဲ့သူမ်ိဳးကို မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီလုိ လူမ်ိဳးကိုေတာ့ လံုး၀မသိလုိ႕ လုပ္တာျဖစ္လုိ႕ လုံး၀ကို အျပစ္မတင္ႏိုင္ပါဘူး။ အခုေျပာတဲ့ ပထမအမ်ိဳးအစားမွာ ဘယ္လုိလူမ်ိဳးကုိ ဆုိလုိသလဲဆုိရင္ ပညာအရည္ အခ်င္းလံုး၀မရွိျခင္း၊ ဘာသာေရး သြန္သင္ခ်က္မ်ားနဲ႕ အလွမ္းေ၀းကြာေနတဲ့ ေဒသမ်ားမွာ ေနထိုင္ရတဲ့အတြက္ ဘာသာေရး အသိတရားမဲ့ျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳး ရွိသူေတြလည္း အျပစ္ရဲ႕မေကာင္းမႈ၊ ဆိုးယုတ္မႈကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိေတာ့ သိရွိၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာ အျပဳအမူမ်ားဟာ ကိုယ္က်င့္တရားအရ မေကာင္းဘူးဆိုတာကို သိၾကၿပီး တစ္ခါတရံမွာဆိုရင္ ေနာင္တ သံေ၀ဂစိတ္ေတာင္မွ စြဲတတ္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႕လည္းပဲ အျပစ္ႀကီးကို သိလ်က္နဲ႕ ျပဳႏိုင္မိၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဒီလိုပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ ဘုရားသခင္ေရွ့မွာ အျပစ္ ေပါ့ၾကပါတယ္။ တကယ္လုိ႕ သူတို႕ဟာ စိတ္ထဲမွာ မသိုးမသန္႕ျဖစ္ၿပီး ဒါမမွန္ကန္ဘူး၊ အျပစ္ရွိတယ္လို႕ထင္တဲ့ အရာေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္မယ္။ အျပင္က လႊမ္းမိုးမႈေတြ ရွိေနေစကာမူ အေျခခံက်က် သမာသမတ္ရွိေအာင္ ဆက္လက္ေနထိုင္မယ္။ အထူးသျဖင့္ ေသအံ့ဆဲဆဲ အခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ က႐ုဏာေတာ္ကို ယံုၾကည္ၿပီး ေနာင္တသံေ၀ဂစိတ္မ်ားနဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ဘုရားသခင္ထံ အပ္ႏွံမယ္ဆိုရင္ ဘုရားသခင္ရဲ႕ခံု႐ံုးမွာ သနားျခင္းနဲ႕ စစ္ေဆးခံရမယ္ဆိုတာ ေျမႀကီး လက္ခတ္မလြဲပါဘဲ။ ခရစၥတူးသခင္က (ရွင္လုကား- ၁၂း၄၈) မွာ "အၾကင္သူသည္ မ်ားစြာေသာ ေက်းဇူးကိုခံ၏။ ထိုသူသည္ မ်ားစြာ ေပးဆပ္ရလိမ့္မည္" လုိ႕ ဆိုထားေတာ့ ဒီလုိလူေတြဆီက ဘုရားသခင္ဟာ နည္းနည္းပဲ ျပန္ေတာင္းခံလိမ့္မယ္လုိ႕ စဥ္းစားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလုိ ၀ိညာဥ္မ်ားဟာ အခြင့္အေရးရွိရင္ အထိုက္အေလ်ာက္ လြယ္ကူစြာ ဘုရားဆီသို႕ ျပန္လွည့္လာတတ္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ ပ်က္စီးေနတဲ့ ဘ၀ဟာ မေကာင္းမႈျပဳလုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ မသိနားမလည္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွလံုးသားကို ထိမိခံစားေစတဲ့ ဘယ္လုိ အေျခအေနကမဆို ဘုရားဆီသို႕ ျပန္ပို႕ေစပါတယ္။ ဥပမာ - မိသားစု၀င္ တစ္ဦးဦး ေသဆံုးျခင္း၊ ၾကားနာလိုက္ရတဲ့ ၾသ၀ါဒတစ္ခု၊ ဘာသာေရး အသိုင္းအ၀ိုင္း တစ္ခုခုနဲ႕ သိကြၽမ္းခြင့္ရျခင္းတို႕ေလာက္နဲ႕ကုိ လမ္းမွန္သို႕ ျပန္ေရာက္ေစပါတယ္။

ဒုတိယ အုပ္စုကေတာ့ အားနည္းေသာ သူမ်ား၊ စိတ္စြမ္းအင္ နည္းေသာသူမ်ား၊ အာ႐ံုခံစားမႈ ေနာက္အလြယ္တကူ လိုက္ပါတတ္သူမ်ား၊ ဥာဏ္စြမ္းအား နည္းသူမ်ား၊ အာ႐ံု မ၀င္စားေသာသူမ်ား၊ သူရဲေဘာနည္းေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ဟာ အျပစ္မွားမ်ားအတြက္ ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းတတ္ၾကပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့သူေတြကို အားက်ၿပီး သူတို႕လို ျဖစ္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းလက္ေတြ႕က်ေတာ့ သူတို႕ဟာ ခြန္အားနဲ႕သတိၱ ေတြမရွိၾကပါဘူး။ ဒီလို စိတ္ေနစိတ္ထားမ်ိဳးက သူတို႕ကို အျပစ္ကေန ခြင့္မလႊတ္ေစပါဘူး။ သူတို႕ဟာ အသိတရား ပိုမို ရွိၾကတဲ့အတြက္ မသိလို႕ လုပ္ၾကသူေတြထက္ ပိုၿပီး အျပစ္ႀကီးပါတယ္။ သူတို႕ကို ဆိုးယုတ္တယ္လို႕ေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ အားနည္းတယ္လို႕ပဲ ဆိုရပါမယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ခ်ထားကာ စကၠရမင္တူးမ်ားကို မၾကာခဏခံယူၿပီး အျပစ္သို႕ပို႕ ေသာ လမ္းမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။

တတိယအုပ္စုကေတာ့ ေသြးေအးေအးနဲ႕ တမင္သက္သက္ႀကီး အျပစ္ျပဳလုပ္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾသတၱပၸစိတ္မွာလည္း ေနာင္တ သံေ၀ဂစိတ္မရွိ၊ အျပစ္ကို ဆက္လက္ မက်ဴးလြန္ႏိုင္ရေလေအာင္ ၾသတၱပၸစိတ္ထဲက သတိေပးသံ တိုးတိုးကေလးကို မၾကားရေအာင္ နားပိတ္ ထားတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အျပဳအမူဟာ ဘုရားသခင္ကို ေစာ္ကားေနတယ္ ဆုိတာကိုလည္း ေၾကာင့္ၾကပူပန္ျခင္း မရွိၾကပါဘူး။ ဒီလို ပုဂိၢဳလ္ေတြ အက်င့္ပံုစံေျပာင္းလဲလာ ဖို႕ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ရဲ႕ အလင္းေပးျခင္းကို ၾကာရွည္စြာ သစၥာမဲ့ျခင္း၊ ကုိယ္က်င့္တရားရဲ႕ အေျခခံ စံေတြကို မသိလိုက္ မသိဘာသာျပဳျခင္း၊ သူတို႕ကို ကူညီခ်င္တဲ့သူေတြက ေပးလာတဲ့ အႀကံဥာဏ္ေတြကို တမင္သက္သက္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္း စတဲ့ဒီအရာေတြ အားလံုးက သူတို႕ရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ခိုင္မာေစတဲ့အတြက္ သူတို႕ လမ္းမွန္ကို ျပန္ေရာက္ႏိုင္ဖို႕ကေတာ့ အမွန္တကယ္ အံ့ဖြယ္ ေက်းဇူးေတာ္မ်ား လိုအပ္ပါတယ္။ အထိေရာက္ဆံုးေသာ နည္းလမ္းမ်ားကေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ လုပ္ငန္းတူသူမ်ား (သို႕) လူမႈေရး အဆင့္အတန္းတူ သူမ်ားနဲ႕အတူ ၀ိညာဥ္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ဖို႕ အားေပးရမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၀တ္ေစာင့္ျခင္း၊ သာသနာအုပ္စုရဲ႕ အက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္းမ်ား စတာေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ဟာ ဒီအလုပ္ေတြကို စူးစမ္း ေလ့လာလိုတဲ့ သေဘာနဲ႕သာ လုပ္ကိုင္တတ္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ ပါ၀င္ လာတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ မဟာေက်းဇူးေတာ္က ေစာင့္ငံ့ ေနတတ္ပါတယ္။ အံ့ၾသဖြယ္ရာ ပံုစံ ေျပာင္းလဲလာမႈေတြ ရွိလာတတ္ပါတယ္။

စတုတၳအုပ္စုကေတာ့ အျပစ္အႀကီးဆံုး ပုဂိၢဳလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြဟာ နတ္ဆိုးဆန္ဆန္ ေခါင္းမာစြာနဲ႕အျပစ္ျပဳၾကပါတယ္။ သူတို႕ဟာ အစပထမေတာ့ ေကာင္းတဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ဆိုးယုတ္ ညံ့ဖ်င္းလာၿပီး သူတို႕၀ိညာဥ္ဟာ လံုးလံုးလ်ားလ်ားႀကီးကို ဆံုး႐ႈံးသြားသည္အထိ မေကာင္းမႈဘက္ကို ပိုမို အေလွ်ာ့ေပးလာၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဘာသာကို စြန္႕ပစ္ ၾကပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး အတားအဆီးေတြလည္း က်ိဳးေပါက္သြားၿပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလူေတြဟာ မေကာင္းတာ မွန္သမွ်ကို လြယ္လြယ္ေလးနဲ႕ က်ဴးလြန္ ၾကေတာ့တယ္။ သူတို႕ဟာ ဘာသာတရားနဲ႕ အသင္းေတာ္ကို ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုၿပီး တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ကက္သလစ္မဟုတ္တဲ့ ဘာသာထဲကို၀င္ကာ အဲဒီ ဘာသာအေၾကာင္းကို ဇြဲနပဲနဲ႕ ျဖန္႕ျဖဴးၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီလို မ်ိဳးလူေတြဟာ ဘုရားဆီ ျပန္လွည့္လာႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရး တံခါးေတြကို တမင္သက္သက္ ပိတ္ထားၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကိုေတာင္ "အကယ္၍သာ ငါေသခါနီးမွာ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္ၿပီး အာပတ္ေျဖဖို႕ ဘုန္းႀကီးကို ေခၚခိုင္းမိရင္ေတာင္ မေခၚၾကနဲ႕" ဟု မွာထားတတ ္ၾကပါတယ္။ ဆြဲေဆာင္ျခင္း၊ အႀကံဥာဏ္၊ ဆံုးမစကား ေတြနဲ႕ေတာ့ ဒီလူေတြကို မေျပာင္းလဲေစႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႕အတြက္ ဒီအရာေတြက စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းတဲ့အျပင္ ပိုၿပီး ဆန္႕က်င္ေစမဲ့ ရလဒ္မ်ားကိုသာ ျဖစ္ေစပါတယ္။ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းကေတာ့ အဆက္မျပက္ ဆုေတာင္းေပးျခင္း၊ အစာေရွာင္ေပးျခင္း၊ မယ္ေတာ္မာရီးယားထံ အပ္ႏွံေပးျခင္း တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ က်င့္အေျပာင္းလဲဖို႕ကေတာ့ ဘုရားဆီက တထူးတျခား ေက်းဇူးေတာ္ လိုအပ္ၿပီး ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ား၊ အသနားခံ ေတာင္းေလွ်ာက္ျခင္းမ်ား အဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ေပးမွသာလွ်င္ ဒီေက်းဇူးေတာ္ကို ဘုရားသခင္က ထုိသူမ်ားအား ေပးသနားပါလိမ့္မယ္။

ေဖၚျပခဲ့တဲ့ အျပစ္သား အမ်ိဳးအစားမ်ားကုိ ေလ့လာရင္း မိမိနဲ႕ မိမိပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘယ္လုိအေျခအေန ရွိတယ္ဆုိတာ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ၾကကာ ဘုရားသခင္ကုိ အားကုိးလ်က္ ႀကိဳးစား ေနထုိင္သြားၾကပါစုိ႕။


ဘုန္းေတာ္ႀကီး ရစ္ခ်က္လွမင္းဦး


Sep 5, 2010

ခရစ္ယာန္ႏွင့္ဆုေတာင္းျခင္း


ခရစ္ယာန္ႏွင့္ဆုေတာင္းျခင္း

ဆုေတာင္းျခင္းသည္ လူႏွင့္ ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားသခင္တုိ႕၏ ဆက္သြယ္ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္း၊ စကားေျပာျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ခရစ္ယာန္ အသက္တာ၌ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ အျမင့္ဆံုးႏွင့္ အေလးနက္ဆံုးေသာ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္း၊ အျပန္အလွန္ စကားေျပာျခင္း၊ လိုအပ္ေသာအရာမ်ား ေ၀မွ်ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ နာမ္၀ိညာဥ္ ျဖစ္သည္။ "ဘုရားသခင္ကို ကိုးကြယ္ေသာ သူတို႕သည္ နာမ္၀ိညာဥ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သစၥာႏွင့္လည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရမည္ဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏" (ေယာ - ၄း၂၄)။
"ထိုသို႕ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ ပံုသ႑ာန္ႏွင့္ အညီ လူကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏" (တ-၁း၂၇) ။မိမိ ဖန္ဆင္းရွင္ ထာ၀ရဘုရားသခင္ႏွင့္ မိတ္သဟာယဖြဲ႕လ်က္ အျပန္အလွန္ စကားေျပာ ဆက္သြယ္ထိေတြ႕ခ်ိန္သည္ ခရစ္ယာန္ အသက္တာ၌ အေရးႀကီးဆံုး အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ခပ္သိမ္းေသာ အမႈတို႕ကို တတ္ႏိုင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ႏွင့္ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္းသည္ ခရစ္ယာန္တို႕ အသက္တာ၌ အႏွစ္သက္ဆံုး ေက်နပ္ဆံုး အခ်ိန္ ျဖစ္ရေပမည္။

တမန္ေတာ္ ရွင္ေပါလုက "ညီအစ္ကုိတုိ႕ အသက္ရွင္ျခင္း လကၡဏာ၊ သန္႕ရွင္းျခင္း လကၡဏာဘုရားသခင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာယဇ္ကို သင္တို႕သည္ ပူေဇာ္၍ မိမိကုိယ္ခႏၶာကုိ ဘုရားသခင္အား ဆက္ကပ္ျခင္းတည္းဟူေသာ သင္တုိ႕ ျပဳအပ္ေသာ ၀တ္ကုိျပဳမည့္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္၏ က႐ုဏာေတာ္ကုိ ေထာက္ထား၍ သင္တုိ႕ကုိ ငါတုိက္တြန္း ႏႈိးေဆာ္ေပ၏" (ေရာမ - ၁၂း၁) ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လွ်င္ အသက္ရွင္ဖို႕ရန္ ဆုေတာင္းျခင္းမဟုတ္ အသက္ရွင္ေသာသူမ်ားက ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို သိရွိျခင္းျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖစ္၏။ ေသဆုံးေသာသူႏွင့္ ၀ိညာဥ္၌ ေသေနေသာ ခရစ္ယာန္မ်ား ဆုမေတာင္းတတ္ပါ။ ထိုသူမ်ားအတြက္ အဓိက ဆုေတာင္းေပးသင့္သည္။ ဆုေတာင္းျခင္းအမႈကိုျပဳေသာ ခရစ္ယာန္သည္ ဘုရားသခင္၌ သစၥာရွိေသာသူ ျဖစ္သည္။ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ ခရစ္ယာန္တို႕၏ အသက္႐ွဴျခင္း ျဖစ္သည္။

ဆုေတာင္းျခင္း (pray) ဟု ဆိုရာ၌လည္း ဘုရားသခင္ထံမွာ ဆုကိုေတာင္းခံျခင္း မ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္း ျဖစ္၏။ ဆုေတာင္းျခင္းဟူေသာ စကားလံုးသည္ သမၼာက်မ္းစာတြင္ (၄၅၃)ႀကိမ္ထက္မနည္း ေဖာ္ျပလ်က္ ရွိေပသည္။ ဘုရားသခင္ အလိုရွိ၍ သမၼာက်မ္းစာတြင္ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။

ခရစ္ေတာ္က "ေတာင္းၾကေလာ့၊ ေတာင္းလွ်င္ရမည္။ ရွာၾကေလာ့၊ ရွာလွ်င္ ေတြ႕ မည္။ တံခါးကို ေခါက္ၾကေလာ့၊ ေခါက္လွ်င္ ဖြင့္မည္။ ဆုေတာင္းေသာ သူတို႕အား ေကာင္းေသာအရာကို သာ၍ ေပးေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေလာ" (မာေတဦး - ၇း၇) ဟု မိန္႕ေတာ္မူသည္။ ဓမၼေဟာင္းတြင္လည္း "ဆုေတာင္းေသာအခါ သင္တို႕ စကားကို ငါနားေထာင္မည္" ဟု (ေယ- ၂၉း၁၂) ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ "ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းျခင္း ယဇ္ကို ဘုရားသခင္အား ပူေဇာ္ေလာ့၊ သစၥာကတိထားသည့္ အတိုင္း အျမင့္ဆံုးေသာ ဘုရား၌ သစၥာ၀တ္ကို ေျဖေလာ့" ( ဆာ - ၅၀း၁၄)။ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းျခင္း ယဇ္ကို ပူေဇာ္ျခင္းဆိုရာ၌ ဆုေတာင္းျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။ အၿမဲတမ္း ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္ အၿမဲတမ္း ဆုေတာင္း ပတၳနာျပဳျခင္း ျဖစ္သည္။

ခရစ္ေတာ္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မၾကာခဏ ဆုေတာင္းျခင္း ျပဳခဲ့သည္။
(၁) ခရစ္ေတာ္သည္ ဗတိၱဇံကို ခံေတာ္မူခ်ိန္ ဆုေတာင္း၏။ (လု - ၃း၂၁)
(၂) ခရစ္ေတာ္သည္ လူသားမ်ား တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ကို ျငင္းပယ္ႏုိင္ရန္ မိုးမလင္းခင္ ဆုေတာင္း၏။ (မာကု- ၁း၃၅)
(၃) ခရစ္ေတာ္သည္ လူသားမ်ား တည္ၿမဲေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို စြဲၿမဲေစရန္ ဆုေတာင္း၏။ (လု- ၅း၁၆)
(၄) ခရစ္ေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္ ၁၂ ပါးကို မေရြးခင္ တစ္ညလံုး ဆုေတာင္း၏။ (လု- ၆း၁၂)
(၅) ခရစ္ေတာ္သည္ လူအေပါင္းတို႕တလံုးတ၀တည္း ျဖစ္ေစျခင္းငွါ ဆုေတာင္း၏။ (ေယာ- ၁၇း၁၁)
(၆) ခရစ္ေတာ္သည္ မိမိ၏၀ိညာဥ္ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို လူတိုင္းသိေစရန္ ဆုေတာင္း၏။ (မာကု - ၆း၄၆)
(၇) ခရစ္ေတာ္သည္ မိမိတပည့္ေတာ္တို႕ ဆုေတာင္းျခင္းအေၾကာင္းကို ေလ့လာလိုေသာ စိတ္ရွိလာရန္ ဆုေတာင္းေပးေနသည္။ (လု- ၁၁း၁)
(၈) ခရစ္ေတာ္သည္ ကေလးသူငယ္တို႕အတြက္ ဆုေတာင္းေပးသည္။ (မာေတဦး-၁၉း၁၃-၁၅)

(၉) ခရစ္ေတာ္သည္ ဂ်က္ဆမာနီဥယ်ာဥ္၌ စံုစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည့္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းသည္။ (မာေတဦး- ၂၆း၃၉-၄၁)
(၁၀) ခရစ္ေတာ္သည္ မိမိ ရန္သူအျပစ္သားမ်ား အတြက္ ဆုေတာင္းေပးသည္။ (လု - ၂၃း၃၄)

ခရစ္ေတာ္၏ ဆုေတာင္းခ်က္မ်ားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ခရစ္ယာန္တိုင္း မျပက္မလပ္ ဆုေတာင္းရန္ သခင္ဘုရား အလိုရွိေၾကာင္း သိရွိ နားလည္ႏိုင္ပါသည္။ ဆုေတာင္းျခင္း၏ အဓိက ေသာ့ခ်က္သည္ "ယံုၾကည္ျခင္း" ျဖစ္၏။ " ယံုၾကည္ျခင္း" မရွိလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ စိတ္ေတာ္ႏွင့္ မေတြ႕ႏိုင္ (ေဟျဗဲ - ၁၁း၆) ခရစ္ယာန္တို႕၏ အေကာင္းဆံုး လက္နက္သည္ ယံုၾကည္ျခင္း ျပည့္၀စြာျဖင့္ ဆုေတာင္းျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ "ဘုရားသခင္၌ ခ်ဥ္းကပ္ၾကေလာ့ သို႕ျပဳလွ်င္ သင္တို႕၌ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူလိမ့္မည္" (ယာကုတ္ - ၄း၈)။

"ငါ့ကို ပတၳနာျပဳၾကေလာ့။ ငါသည္ ကယ္လႊတ္မည္" (ဆာ- ၅၀း၁၅)။ ဒါ၀ိဒ္သည္ ယံုၾကည္ျခင္းျဖင့္ ဆုေတာင္း၍ ဖိလိတိၱလူကို အႏိုင္ရယူႏိုင္ခဲ့သည္ (၁ ရာ- ၁၇း၃၁-၄၉)။ ခရစ္ယာန္တို႕၏ အေကာင္းဆံုးလက္နက္ကို မည္သည့္အခ်ိန္ အခါမေရြး ဆြဲကိုင္၍ ခ်ီတက္ပါက မုခ်ေအာင္ျမင္ေပမည္။

"သင္တို႕သည္ ငါ၏ နာမကို အမွီျပဳ၍ တစ္စံုတစ္ခုေသာဆုကို ေတာင္းလွ်င္ ေတာင္းသည့္အတိုင္း ငါျပဳမည္" (ေယာ - ၁၄း၁၄)။

သို႕ျဖစ္ပါ၍ ခရစ္ယာန္တိုင္းသည္ မိမိတို႕၏ ဘ၀အသက္တာတြင္ ဆုေတာင္းျခင္း ျဖင့္ ရွင္သန္ေနထိုင္ၾကပါစို႕။


မာဒေလနား (ျပင္ဦးလြင္)


Sep 1, 2010

အသြင္မတူ ပန္းတိုင္တူ၏

အသြင္မတူ ပန္းတိုင္တူ၏

လူတို႕သည္ ေရွးကာလ ပေ၀သဏီကပင္ မိမိတို႕ထက္ တန္ခိုးတိကၠလကၡဏာ ႀကီးမားေသာပုဂိၢဳလ္အား ရွာေဖြကာ မိမိတို႕၏ ယံုၾကည္ကိုးစား အားထားရာအျဖစ္ ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ အ႐ုိအေသ ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ မိမိတို႕၏ ဥာဏ္အစြမ္းအစအားျဖင့္ ေတြးေတာ၍ မရႏုိင္ေသးေသာ သဘာ၀တရား၏ ျဖစ္စဥ္မ်ားျဖစ္သည့္ ေနပူျခင္း၊ မိုးရြာျခင္း၊ လွ်ပ္စီးလွ်ပ္ျခင္း၊ မိုးခ်ဳန္းျခင္းတို႕ကို ေၾကာက္ရြံ႕ တုန္လႈပ္ ခဲ့ၾကရသည္။ ၎င္းတို႕အားလည္း ထူးဆန္းဖြယ္ တန္ခိုးလကၡဏာရပ္မ်ား အျဖစ္ အံ့ၾသခဲ့ၾကရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ေန၊ လ၊ ေရ၊ ေျမ၊ ေတာ၊ ေတာင္ အစရွိသည့္ သဘာ၀တရားမ်ားကို ရွိခိုး ပူေဇာ္ပသျခင္းမ်ား ရွိလာခဲ့ရသည္။ ထို႕ေနာက္တြင္ လူတို႕သည္ ၎င္း သဘာ၀တရားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ ေစာင့္ေရွာက္ေနေသာ ေတာေစာင့္၊ ေတာင္ေစာင့္၊ ေနနတ္၊ လနတ္ စေသာ နတ္မ်ားကို လက္ခံယံုၾကည္ ဆည္းကပ္ပူ ေဇာ္ခဲ့ၾကျပန္ ေလသည္။ ထိုသို႕အားျဖင့္ လူတို႕သည္ မိမိတို႕၏ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ သမွ် မိမိတို႕၏ စိတ္သက္သာရာကို ရေစမည့္ တရားႏွင့္ မိမိတို႕အား ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ကာ လံုၿခံဳမႈကို ေပးႏိုင္မည့္ ပုဂိၢဳလ္အား ရွာေဖြခဲ့ရေလျခင္း ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

ယေန႕ ကြၽႏ္ုပ္တို႕၏ ကမၻာႀကီးတြင္ လူတို႕၏ စိတ္ႏွလံုးကို ခ်မ္းသာရာရေစသည့္ ဘာသာတရားႀကီးမ်ားစြာ ေပၚထြန္း အျမစ္တြယ္ေနရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ၊ ဟိႏၵဴဘာသာ အစရွိေသာ ဘာသာတရားႀကီး မ်ားတြင္ ကမၻာ ေလာကႀကီး၏ ေကာင္းမႈ ေကာင္းက်ိဳး၊ သူ ငါ ကိုးရမည့္ ျဗမၼစိုရ္တရားမ်ားကို လက္ကိုင္ထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္လည္း လူတို႕၏ စာရိတၱ၊ လူသားတို႕ ရပိုင္ခြင့္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တရားမွ်တေရး စသည့္ နယ္ပယ္မ်ား၌ ဤဘာသာ တရားမ်ား၏ ထိန္းေက်ာင္းမႈသည္ ပဓာန က်ခဲ့သည္ကို မည္သူမွ် ျငင္းႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႕ လက္ခံရမည္ကား ဤဘာသာ တရားတိုင္းသည္ အလြန္ပင္ ေကာင္းျမတ္ၾကပါသည္။ အေပၚယံ အယူအဆမ်ား ကြဲျပားၾကေသာ္လည္း အႏွစ္သာရ၌မူ ေကာင္းမႈ ေကာင္းရာ တစ္ခုတည္းကိုသာ ဦးတည္ေနၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္ ခရစ္ေတာ္ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ခရစ္ယာန္ဘာသာသည္ ေကာင္းျမတ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာသည္လည္း ေကာင္းျမတ္ပါသည္။ ထို႕အတူ အျခားေသာ ဘာသာတရားမ်ားသည္လည္း ေကာင္းျမတ္ၾကပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႕သည္ ထိုဘာသာတရားမ်ားကို ယံုၾကည္ လက္ခံေနၾကသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း နားလည္ ေလးစား တန္ဖိုးထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အယူအဆႏွင့္ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္မႈနည္းလမ္းမ်ား မတူညီၾကေသာ္လည္း အားလံုးမွာမူ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာအေရး အတြက္ ေကာင္းရာမြန္ရာျပဳေနၾကျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေသာ ပန္းတိုင္မွာ သေဘာသဘာ၀အားျဖင့္ အတူတူ ျဖစ္ၾကသည္ဟု လက္ခံရန္သာ လိုအပ္ေတာ့သည္။

လူတို႕သည္ ေလာကီေရးရာႏွင့္ ေလာကုတၱရာ ေရးရာတို႕၌ ႀကိဳးစားရင္း ရွင္သန္ေနၾကရပါသည္။ ေလာကီေရးရာတြင္ ေလာက၌ မိမိ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ ႐ုန္းကန္ႀကိဳးစား အသက္ရွင္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေလာကုတၱရာ ေရးရာတြင္ အသက္တာသည္ ေနာင္တမလြန္၌ ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္၊ သုခစစ္ သုခမွန္ စံစားခြင့္ရရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘာသာတိုင္း၌ ယံုၾကည္ ဆည္းကပ္သူတိုင္းသည္ ဤေလာက၏ ခရီးသြား ဧည့္သည္မ်ားပမာ ရွင္သန္ ေနၾကရပါသည္။

လူတို႕သည္ ခႏၶာကိုယ္ ရွင္သန္ရန္ ထမင္းႏွင့္ ဟင္းကို ေန႕စဥ္ စားသံုးေနရပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေဒသ တစ္ေနရာႏွင့္ တစ္ေနရာ၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္ တစ္မ်ိဳး စားသံုးပံုျခင္း မတူညီၾကပါ။ ဥေရာပသားမ်ားက ဂ်ံဳကို စားသံုးမည္။ အာရွသားမ်ားက ဆန္ကို အမ်ားစု စားသံုးေပမည္။ ဆင္းရဲသူက ဆန္ၾကမ္းသာ စားႏိုင္မည္။ ခ်မ္းသာသူက ဆန္ေကာင္းကို စားႏိုင္ေပမည္။ ျမစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ နီးသူက ထမင္းကိုငါးႏွင့္ စားသလို ေတာင္ေပၚေနသူက ပဲကို စားသံုး ေပလိမ့္မည္။ မည္သည့္အရာျဖင့္ စားသံုး ေနပါေစ။ အဓိကမွာ ခႏၶာကိုယ္ အာဟာရဓာတ္ ရရွိကာ အသက္ရွင္ရန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုနည္းတူပင္ လူတို႕သည္ မိမိ၏ အသက္တာ အာဟာရအတြက္ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမမ်ားကို လိုက္နာ က်င့္သံုးရေပမည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ဗုဒၶဘုရား၏ တရားအတိုင္း က်င့္ရေပလိမ့္မည္။ ခရစ္ယာန္မ်ားသည္လည္း ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္အတိုင္း က်င့္ရေပလိမ့္မည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေနာင္တမလြန္မွ သုခေတာ္အတြက္ ဘာသာတရားမ်ား၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ တရားဓမၼ အစာမ်ားကို မွီ၀ဲ ဆည္းကပ္ စားသံုးေနရျခင္းသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ေရွးကဆိုခဲ့သည့္ အတိုင္း လူတို႕သည္ မိိမိတို႕အေပၚ လႊမ္းမိုးႏိုင္ေသာ၊ မိမိတို႕ မတတ္စြမ္းႏိုင္သည့္ အရာမ်ားကို ဘုန္းတန္ခိုးျဖင့္ ဖန္တီးႏိုင္ေသာ ပုဂိၢဳလ္ကို ရွာေဖြရာတြင္ နည္းလမ္း ကြဲျပားေသာ္လည္း ေတြ႕ရွိလိုေသာ ပုဂိၢဳလ္မွာ တစ္ပါးတည္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႕ လူတို႕ ရွာေဖြေနေသာ ပုဂိၢဳလ္ကလည္း လူသားတို႕၏ အလိုဆႏၵမ်ားကို သဗၼညဳတဥာဏ္အားျဖင့္ သိရွိေနေပ လိမ့္မည္။ ဤသို႕ျဖင့္ လူတို႕သည္ ဘာသာတရား အခ်င္းခ်င္း အျမင္ေစာင္းစရာ၊ အျပစ္ျမင္စရာ မလိုေတာ့ေပ။ ကိုးကြယ္မႈ ဘာသာတရား အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ နားလည္မႈရွိကာ ေလးစား ရေပမည္။ ဘာသာတရားတိုင္းသည္ အလြန္ေကာင္းပါ၏။ ကြၽႏ္ုပ္တို႕ တစ္ဦးစီ ကိုယ္၌ကသာ ေကာင္းရန္ လိုအပ္ေပေတာ့သည္။ ဤသို႕ အားျဖင့္ မိမိတို႕၏ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရာ တရားအတိုင္း က်င့္ႀကံ အားထုတ္ ႀကိဳးပမ္းရင္း တစ္ပါးသူတို႕၏ ဘာသာတရားမ်ားကို ေလးစား တန္ဖိုးထားကာ အသြင္မတူမႈ ၾကားမွ အခ်င္းတူသည့္ ပန္းတိုင္ဆီသို႕ ေလွ်ာက္လွမ္း သြားၾကရေပေတာ့မည္။

ဂြၽန္သြီ (ေမာ္လၿမိဳင္)

အမွားေတြရဲ႕အလြန္မွာ


အမွားေတြရဲ႕အလြန္မွာ

ျဖစ္ခဲ့တဲ့အရိပ္
တိတ္တိတ္ေလးနဲ႕
အိမ္မက္ေလးပဲျဖစ္ခ်င္တယ္။
ငါ့စိတ္ေတြ မလံုမလဲ
အရာရာမွာ ၿပိဳယိုင္လဲလို႕
အားလံုးကို ငါ မွားခဲ့တယ္ ...


ေနာက္ေတာ့လဲေလ
သခင့္ေျခရင္း

ဒူးေထာက္ရင္းနဲ႕
ရင္ထဲတိတ္တခိုး
တိုးတိုးေလးပဲဆုေတာင္းဖူးတယ္ ...
အမွားေတြထဲ

တိုးလို႕၀င္ဆဲ
အမွန္ကိုေၾကာက္
အမွန္ေပ်ာက္သူ
မွားေနသူကို
ခြင့္လႊတ္ေပးပါ အရွင္ဘုရား ...

ကားတိုင္ေပၚထက္
ေသြးစက္စက္နဲ႕
ျဖဴစင္စိတ္ထား
သူ႕ႏွလံုးသားေလး
စေတးခံကာ
အသက္ဆက္ခဲ့သမွ်
ငါ့အတြက္ဆိုတာ
ျပန္ၾကားလာေတာ့
ေမွးစက္တိုး၀င္ သူ႕ရင္ခြင္မွာ
ခြန္အားသစ္မ်ား ရေနသည္ ။ ။

ကဗ်ာ႐ူး
(ST.THOMAS)