လမ္းျပသူ

လမ္းျပသူ

ငွက္ကေလးေတြ သံခ်ိဳလြင္
တီတီတာတာ စကားသင္
ငွက္မိခင္ သြန္သင္ျပ
ငွက္ကေလးေတြ လိုက္ဆိုၾက။

ၾကက္မႀကီးက ေျခယက္ကာ
အမႈိက္ထဲမွာ အစာရွာ
ၾကက္ကေလးေတြ လိုက္ယက္ၾက
မိခင္ဆီမွ ပညာရ။

နံနက္လင္းစ သည္အခ်ိန္ခါ
သားသမီးမ်ား ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ
မစၦားလိုက္ကာ ဆုေတာင္းၾက
မိဘမ်ားက လမ္းေကာင္းျပ
သားသမီးမ်ား လိုက္က်င့္ၾက။

ျပာလေခ်ာင္ (သံ၀င္း)

အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရျခင္း၌ . . .။

အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရျခင္း၌ . . .။

Luciano Cian မွ God's Plan misunderstood (ဘုရားအစီအစဥ္ကုိ တလြဲနားလည္ျခင္း) ဟူသည့္ေခါင္းစဥ္ ႏွင့္ ဤသုိ႕ ေရးသား ထားသည္။ "ပုံေသနည္း အရ ခင္ပြန္းႏွင့္ဇနီး တူညီေသာအဆင့္ ဂုဏ္္သိကၡာရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ေတြ႕တြင္မူ ဇနီး (အမ်ိဳးသမီး)သည္ ပုိနိမ့္ေသာအဆင့္၌ ရွိသည္၊ ဘုရားသခင္၏ မူလအစီအမံ ျဖစ္ေသာ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသားၾကားတြင္ တန္းတူ ညီမွ်ေရးသည္ ဓမၼေဟာင္းေခတ္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားက ေသြဖယ္သြားေစခဲ့ၾကသည္။ ၄င္းကုိ ဓမၼသစ္ေခတ္တြင္ သခင္ေယဇူးက ျပန္လည္ခ်မွတ္ ေပးခဲ့ရသည္။ ကမၻာဦးက်မ္းတြင္ (မ)ႏွင့္(က်ား)တန္း တူညီ ဂုဏ္ရည္ရွိမႈကုိ တင္ျပထားေပသည္။ ဖန္္ဆင္းရွင္၏ အလုိေတာ္မွာ ဂုဏ္ရည္တူ လူအမ်ိဳးအစား ႏွစ္မ်ိဳးတုိ႕ အခ်င္းခ်င္း အကူအညီျဖစ္ေစ၊ အျပန္အလွန္ ျဖည့္စြက္ၾကေစ အလုိ႕ငွါသာ ရည္ရြယ္ခဲ့သည္။" (ကမၻာဦး ၂း၂၃)။
"အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အမ်ိဳးသား၏ လုပ္ေဆာင္ရန္ တာ၀န္ အခန္းက႑ မတူညီကြဲျပားသည္ မွန္ပါ၏။ သုိ႕ေသာ္ လူပုဂၢိဳလ္ တန္ဖုိးခ်င္းမူကား တန္းတူရည္သာ ျဖစ္ၾကပါသည္။ အမ်ိဳးသားက အမ်ိဳးသမီးအေပၚ မတရားအထက္စီးမွ အႏုိင္ယူသည္ ဟုေျပာရန္မွာ ၀မ္းနည္းဖြယ္၊ ရွက္ဖြယ္ျဖစ္၏။ သခင္ခရစ္ေတာ္သည္ ဖန္ဆင္းျခင္း အစကတည္းက ထားရွိရည္ရြယ္ေသာ အမ်ိဴးသမီးတုိ႕ ဂုဏ္ သိကၡာကုိျပန္လည္ ထူေျမာက္ေပးရန္ ၾကြလာခဲ့ေပသည္။" ဟူ၍လည္း Woman: a person uniquely creative စာအုပ္တြင ္ေရးသားထားပါသည္။

လူတြင္ အဆင့္အတန္း၊ အမ်ိဳးအမည္၊ အသင္းအဖြဲ႕၊ ေျမေနရာေဒသ စသျဖင့္ ခြဲျခားျခင္းကုိ ၀ါသနာပါသည့္ စရုိက္ရွိေနေပသည္။ ခြဲျခားမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲမွ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား (အမ၊အဖုိ) ခြဲျခားမႈတစ္ခုကလည္း အခုိင္အမာ အျမစ္ တြယ္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႕ ကြၽန္မတုိ႕ေနထုိင္ေသာ ေလာကကုိ အမ်ိဳးသား (အဖုိ) ႀကီးစုိးလ်က္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားေပသည္။ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား ႏွစ္မ်ိဳးလုံးပါ၀င္ေသာ ကိစၥတစ္ခုခု တင္ျပရန္ ရွိလွ်င္ထိပ္မွ၊ ေရွ႕မွ အမ်ိဳးသားအမည္မ်ား အစီအရီ ေရးသားၿပီးမွသာ ေနာက္မွ အမ်ိဳးသမီးအမည္မ်ား ေရးေလ့ ရွိၾကသည္။ အေသးဆုံး ဥပမာအျဖစ္ - သီခ်င္းေခြ၊ စီဒီဖုံးေပၚမွ အဆုိေတာ္မ်ား အမည္စာရင္းကုိသာ ၾကည့္ပါ။

ဤသည္မွာ ေရွးပေ၀သဏီမွ ျမစ္ဖ်ားခံလာေသာ အယူအဆျဖစ္၍ မည္သူ႕ကုိမွ် တရားခံစစ္ ရွာမရႏုိင္သကဲ့သုိ႕ အျပစ္ပုံခ်ရမည့္သူလည္း ေတြ႕မည္မဟုတ္ပါ။ အမ်ိဳးသားက ျမတ္သည္၊ ျမင့္သည္ ဟူသည့္အယူကုိ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ကုိယ္တုိင္ကပင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံေနၾကေပသည္။ အမ်ိဳးသား၏ ျမင့္ျခင္း၊ ျမတ္ျခင္း အယူအစြဲသည္ မည္မွ်ထိ ခရီးေရာက္သြား သနည္းဟူမူ မိမိကုိးကြယ္သည့္ ဘုရား ႏွင့္ပင္ ႏႈိင္းယွဥ္၊ တုိင္းတာသည္ အထိျဖစ္သြားရသည္။ အဖုိမဟုတ္၊ အမ မဟုတ္ ခႏၶာကာယလည္း မရွိ၊ ၀ိညာဥ္သက္သက္ျဖစ္ေသာ ဘုရားကုိ ပင္အမ်ိဳးသား (အဖုိ) အျဖစ္သာ ျမင္ေယာင္တင္စား လက္ခံထားၾကေလသည္။

ဤအခ်က္ႏွင့္ ဆက္စပ္၍ "အာရွအမ်ိဳးသမီး အသင္းေတာ္ (ႏႊၽဗ)" ဒုတိယအႀကိမ္ အစည္းအေ၀း (အင္ဒုိနီးရွား) တြင္ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္က သြားေရာက္ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ Sr. Ann Shwe, SJA၏ ရွင္းလင္း ကုိးကားခ်က္မ်ားမွ တစ္ခ်က္ ထုတ္ႏႈတ္ေ၀မွ်လုိသည္မွာ "ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားကုိ ျဖဴေသာ၀တ္ရုံေတာ္ ၀တ္ဆင္ထားလ်က္ မုတ္ဆိတ္ရွည္ႀကီးႏွင့္ (ေယာက္က်ားသား) အဖုိးႀကီး၏ ပုံရိပ္မ်ိဳး ျမင္ေယာင္တတ္ျခင္းကုိ ေမ့ေဖ်ာက္ ပစ္ၾကပါစုိ႕။ ဘုရားကုိ မည္သူမွ် မျမင္စဖူးပါ၊ အမ်ိဳးသားပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုဆရားမ်ားက ေရးဆဲြထုလုပ္သည့္ ဘုရားပုံေတာ္မ်ားကုိသာ မ်က္စိ ယဥ္ေနခဲ့ၾကသည္။ စဲြထင္ေန ခဲ့ၾကေပသည္။ အကယ္၍ တစ္စုံတစ္ေယာက္မွ ဘုရားကုိ ဤသုိ႔ အမ်ိဳးသားဟန္ သ႑န္ျဖင့္ ႐ူပါရုံ ျမင္ရပါသည္ ဆုိလွ်င္ပင္ ၄င္းသည္ ကာလံ၊ ေဒသံႏွင့္ အေျခအေနတစ္ခု၏ သီးျခားလုိအပ္မႈ အတြက္သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ (အမ၊ အဖုိ) ခပ္သိမ္းကုိ အသက္ေပးသြင္း သူ၊ လိင္မဲ့၊ ခႏၶာမဲ့ ၀ိညာဥ္သက္သက္ျဖစ္ေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားကုိ က်မ္းစာမွလည္း ဘုရားသခင္သည္ (အဖုိ) ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ သုိ႕မဟုတ္ (အမ) ျဖစ္ေတာ္မူ၏ ဟုေဖၚျပျခင္းထက္၊ ဘုရားသခင္သည္ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာ ျဖစ္ေတာ္မူ၏ (၁ ေယာ ၁း၁၆ ) ဟူသာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။

ဘုရားသခင္သည္ လူကုိဖန္ဆင္း ကတည္းက "ငါတုိ႔ႏွင့္တညီ၊ တစ္သ႑န္တည္း လူကုိ ဖန္ဆင္းၾကစုိ႕" ဟု သာ ေျပာခဲ့ပါသည္။ "လူတန္းစား ႏွစ္မ်ိဳးကုိ ဖန္ဆင္းၾကစုိ႔" ဟုမေျပာပါ။ (ကမၻာဦးက်မ္း ၁၆း၇၈) က ဟာဂရ အမည္ရွိေသာ ကြၽန္မတစ္ေယာက္ကုိ ေကာင္းကင္တမန္ ကေမးသည့္ "ဘယ္က လာၿပီး၊ ဘယ္ကုိသြားမွာလဲ" ဤေမးခြန္းသည္ အမ်ိဳးသမီးတုိင္း မိမိ ကုိယ္ကုိ ျပန္ေမးရမည့္ ေမးခြန္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ၄င္းေမးခြန္းကုိေျဖရန္ ကြၽန္မတုိ႔ ငယ္ငယ္က ဘုရားစကား၌ သင္ခဲ့ရေသာ အေမး၊ အေျဖတစ္ခုက အက်ဳံး၀င္ေနပါသည္။ "ဘုရားသခင္က လူကုိ ဘာအတြက္ ဖန္ဆင္းတာလဲ" "သူ႕ကုိသိဖုိ႔၊ သူ႕ကုိခ်စ္္ဖုိ႔၊ သူ႕ကုိအေစခံဖုိ႕နဲ႕ ေနာင္ဘ၀က်ရင္ သူနဲ႔အတူထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ခံစားရေစဖုိ႕" ဟူ၏။ သုိ႕ျဖစ္လွ်င္ ဘုရားထံမွ လာကာ ဘုရားထံသုိ႕ ျပန္သြားရမည့္ အမ်ိဳးသမီး၏ အရည္အေသြးကုိပုိ၍ ည့ံဖ်င္းေသာ လူသားတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ ဖန္ဆင္းထား ပါမည္ေလာ။ အမ်ိဳးသမီး (အမ) ျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသား (အဖုိ) ျဖစ္ေစ သူ၏ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္ေသာ ဘုရားႏွင့္တလုံး တ၀တည္း ျဖစ္ေစရန္သာ ဖန္ဆင္းထားပါသည္။ ၀ိညာဥ္ သက္သက္ျဖစ္ေသာ အဖုိလည္းမဟုတ္၊ အမလည္း မဟုတ္ေသာ၊ အနႏၲ ေမတၲာရွင္သည္ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိဘုရားသည္ လူကုိအညံ႕၊ အေကာင္း ခြဲျခားပါမည္ေလာ။

ထုိ႕ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ တစ္ဆင့္နိမ့္၊ ဒုတိယတန္းစား၊ အရည္အေသြး ည့ံဘ၀ရွင္ပါ ဟူသည့္ အယူအဆကုိ ေခါင္းထဲမွ ထုတ္ပစ္ၾကပါစုိ႕။" ဤသုိ႕ဆုိထားသည္။

သင္သည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ပါက သင့္ကုိယ္သင္ ေကာမည္သုိ႕ ခံယူထားပါသလဲ။ ဘာသာေရး၌၊ လူမႈေရး၌ သင့္မိသားစုအတြင္း၌ေကာ သင့္ကုိယ္သင္ မည္သည့္ ေနရာ၌ ထားပါသလဲ။ မည္သည့္ ေနရာ၌ ေနရပါသလဲ။

(ေရွ႕ဆက္ရန္)

Ref:
- What is your image of God ?
- What is your Female image of God? By (Sr. Ann Shwe , SJA)
- Woman: a person uniquely creative. By (Luciano Cian)
- In God's image ( Vol-19, No-2, June 2002
- Gathering the voices of the silenced (EWA)

အင္၀ုိင္းပန္ (SJA)

သင့္ကိုအလိုရွိသည္

သင့္ကိုအလိုရွိသည္

လူငယ္မ်ားႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး ေရးသားၾကတဲ့ စာေပေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အနာဂတ္ရဲ႕ ဗိသုကာမ်ားလု႔ိ တင္စားၿပီး လူူငယ္ေတြကို ႀကိဳးစား၊ ႏုိးၾကားဖို႔ ေစတနာေတြနဲ႔ ေရးသားၾကတဲ့ တက္က်မ္းေတြလည္း အမ်ားအျပားပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္ထဲမွာလည္း လူငယ္ေတြအတြက္ ရည္စူးၿပီး ဖြင့္လွစ္တဲ့ သင္တန္းေတြ၊ ေဟာေျပာပဲြေတြ၊ စာေပေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ လူငယ္ဆိုတာ သိပ္ကို တန္ဖိုးရွိၿပီး အေရးႀကီးတဲ့ ဘ၀ကို ပိုုင္ဆိုင္ထားသူေတြ ပါလားလို႔ ခံစားမိပါတယ္။

ခက္တာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြပါ။ တန္ဖိုးရွိတဲ့ဘ၀၊ အခ်ိန္၊ အခြင့္ အေရးေတြကို ပိုင္ဆိုင္ ထားၾကပါလ်က္နဲ႕ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း မသိေသးတာပဲ။ အထူးသျဖင့္ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေ၀းတဲ့ ေဒသက လူငယ္ေတြေပါ့။ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြအားလံုး အမ်ားႀကီး ေနာက္က် က်န္ရစ္ ေနၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ပူေပါင္း ပါ၀င္တတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္၊ တာ၀န္ယူရဲတဲ့ စိတ္ဓာတ္၊ သိခ်င္ တတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ရွားပါးေနတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ ဘာသာအေၾကာင္းကိုလည္း မသိသလို၊ ကိုယ့္ရဲ႕ လူမ်ိဳးဘာသာ စကားေတြကိုလည္း စိတ္၀င္စားမႈ နည္းပါးတာ ေတြ႔လာရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ေနရာေဒသ အသစ္ တစ္ခုခုကို သြားခြင့္ႀကံဳတိုင္း အဲဒီ ေဒသက လူငယ္ေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကို အထူး သတိထား ေလ့လာမိတတ္ပါတယ္။ ဒီအခါ ေနရာတိုင္းမွာ ျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထရွိၿပီး လိုအပ္ေနတဲ့ အရာတစ္ခုကို သတိထားမိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ စည္းလံုးမႈနဲ႔ တာ၀န္ယူတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေလ်ာ့နည္း ေနၾကတာပါဘဲ။ အသင္းေတာ္ထဲမွာ ကိစၥတစ္ခုရွိလို႔ လူငယ္ေတြကို ဆင့္ေခၚလိုက္ရင္ အားတက္သေရာ စိတ္၀င္တစားလာၾကတဲ့ သူေတြ ရွားပါတယ္။ လူငယ္ေတြလို႔ ဆိုလိုက္ရင္ မိန္းကေလးေတြကသာ အမ်ားစု ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ေရႊ ေယာက်္ားေတြကေတာ့ အနည္းစုပါဘဲ။ ဒါျဖင့္ ဒီရြာမွာ လူငယ္ ေယာက်္ားေလးေတြ မရွိလို႔လား ဆိုျပန္ေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ဖို႔ ေရာက္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြ၊ ဘိလိယက္၀ိုင္း ေရာက္ေနတဲဲ့ လူငယ္ေတြ၊ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းၾကည့္ဖို႔ တီဗီြဖန္သားျပင္ ေရွ႕ေရာက္ေနတဲ့ လူငယ္ သမီးပ်ိဳေတြကလည္း တစ္ပံုႀကီးပါဘဲ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ ျပန္ၿပီး ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒို႔ ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္ႀကီးပဲ ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိျဖစ္ေနလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ ဦးေဆာင္တဲ့သူေတြ ကဘဲ ညံ့ေနတာလား၊ မိဘေတြကပဲ ကိုယ့္ သားသမီးေတြကို တြန္းအားေပး ဆံုးမ သြန္သင္မႈ နည္းသြားလို႔လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေပါင္း မ်ားစြာကို အေျဖရွာဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ ဒီစာကို ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ တာ၀န္သိသိနဲ႔ အသင္းေတာ္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ မပါ၀င္ခ်င္ၾကရတာလဲ။ ေဆးေၾကာျခင္း ခံယူထားတဲ့ ဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မိမိရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္းကို သက္ေသခံရဲတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ လိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒီလို သက္ေသခံတဲ့ ေနရာမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ၊ ပညာ တတ္ျခင္း မတတ္ျခင္းေတြက အဓိက မၾကပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့ ေနရာေလးကေနၿပီးေတာ့ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊ သဲတစ္ပြင့္ အျဖစ္ ပါ၀င္ၾကဖို႔သာ အဓိကပါ။

မိမိတို႔ရဲ႕ သာသနာ တိုးတက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ အေရးမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ေခါင္းေရွာင္ခ်င္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ငါမပါလည္း ျဖစ္သြားမွာပါ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေရသာ ခိုေနဖို႔ မသင့္ေတာ့ပါဘူး။ အသင္းေတာ္ႀကီးက သင့္ကို အလုိရွိေနတယ္ ဆိုတာကို သိထားစမ္းပါ။ "We are the Church" ဆိုတဲ့ စကားေလးကို ႏွလံုးသားထမွာ သိမ္းထား လိုက္စမ္းပါ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ေတြ စည္းလံုးျခင္းေတြနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္းကို သက္ေသခံ ေ၀မွ်ၾကဖို႔ လိုေနပါၿပီ။ "အေ၀းဆံုးကိုသြားၿပီး အေစ ခံၾကမယ္ေဟ့" လို႔ မေၾကြးေၾကာ္ေသးခင္ မိမိတို႔ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အေကာင္းဆံုး ေနထိုင္ျပဖို႔ လိုအပ္ လ်က္ရွိေနပါတယ္။ တနဂၤေႏြ ဘုရားေက်ာင္းတက္႐ုံနဲ႔ တာ၀န္ေက်ၿပီလို႔ မယူဆပါနဲ႔။ အသင္းေတာ္ႀကီး တိုးတက္ ျမင့္မားဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ႀကိဳးစားဖို႔ အမ်ားႀကီးလို ပါေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ငယ္ရြယ္တဲ့ ဘ၀အသက္တာကို ဘုရားအတြက္ ဆက္ကပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေလးေတြ ေမြးျမဴ လိုက္စမ္းပါ။

ဘုရားသခင္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးစီကို ေက်းဇူးေတာ္ စြမ္းရည္ သတၱိ အသီးသီး ေပးအပ္ထားပါတယ္။ "ဒါေပမဲ့" အစားအေကာင္း ျမင္တတ္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးသားနဲ႔ပဲ အသက္ရွင္ၾကဖို႔ လိုေနပါၿပီ။ သင့္ကို အသင္းေတာ္ႀကီးက အလိုရွိေနတယ္ ဆိုတာကို အၿမဲသတိရလိုက္စမ္းပါ။ လူငယ္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ဘယ္လုိ အသက္ရွင္သန္ ေနသလဲ။ ရင့္ေရာ္ေနျခင္းလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ရင့္က်က္ လာျခင္းလား။ ကက္သလစ္ လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္းက ဘယ္အဆင့္မွာလဲ။ မိဘေတြေၾကာင့္သာ ျဖစ္လာရတဲ့ သာမန္ ယံုၾကည္ျခင္းပဲလား။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကက္သလစ္ လူငယ္ေတြ အျခားသူေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ဘာ ေၾကာင့္ ေနာက္က်ေနရတာလဲ။ ဒို႔ ကက္သလစ္လူငယ္ေတြ Love, Peace, & Unity ဆိုတာေတြကို က်င့္သံုးေနၿပီလား။

လူငယ္ဆိုတာ Mission & Vision ေတြရွိ႐ံုနဲ႔မၿပီးပါဘူး၊ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ ပိုၿပီ အေရးတႀကီး လိုအပ္ပါတယ္။ မထင္မရွား ေမြးဖြားလာၿပီး မထင္မရွား ကြယ္ေပ်ာက္ သြားမယ္ဆိုရင္ ဘာထူးအံုးမွာလဲ။ မေသခင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘာေတြ လုပ္သြားၾကမလဲ.....စဥ္းစား..... စဥ္းစား။

ဂမုန္း(မိုးေမာက္ၿမိဳ႕)

"အသင္းေတာ္" မွ "သာသနာ"သို႕ (သို႕မဟုတ္) ဆႏၵတစ္ခု

"အသင္းေတာ္" မွ "သာသနာ"သို႕
(သို႕မဟုတ္)
ဆႏၵတစ္ခု

အသက္ (၈၀) အ႐ြယ္ အဖြားတစ္ဦးႏွင့္ ဘာသာေရးပစၥည္းဆိုင္မွာ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအဖြားက "ကြယ္လြန္သူမ်ား အတြက္ ေမတၱာပို႕ဆုေတာင္းတဲ့ ေအာက္နက္ရာအရပ္က ေၾကြးေၾကာ္၍ဆိုတဲ့ ေမတၱာထဲမွာ ဘာသာတူ အေပါင္းတို႕ကို ဖန္ဆင္းကယ္ခြၽတ္ေတာ္မူေပေသာ အိုျမတ္စြာဘုရား သခင္... လို႕ အၿမဲတန္းဆိုၾကတယ္။ အဲသည္ စကားလံုးေတြကို ေျပာင္းလဲ ေပးေစခ်င္တယ္။ ဘာ့လို႕လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီ စကားလံုးမ်ားဟာ ကက္သလစ္ သာသနာေတာ္၏ သြန္သင္ခ်က္နဲ႔ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္မေနဘူးလား။ နာေရးတစ္ခုခုမွာ တစ္ျခားဘာသာ၀င္ တစ္ဦးဦးက ၾကားမိရင္ သူတို႕ ဘုရားကလည္း သူတို႕ကိုပဲ ဖန္ဆင္းၿပီး သူတို႕ကိုပဲ ကယ္တင္တာလားလို႕ မထင္ေပဘူးလား ...လို႕" အစခ်ီၿပီး ေျပာပါေတာ့သည္။

"ေမတၱာေတြ ဓမၼသီခ်င္းေတြက စာသားေတြမွာ ေခၚတာႏွင့္ မကိုက္ညီေတာ့တာေတြ အမ်ားႀကီး ရိွပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကို စီစစ္ၿပီး ျပင္ေပးသင့္တယ္"။ (နာမည္ မသိ) အဖြားတစ္ဦး၏ ေသေသခ်ာခ်ာ အေလးေပး စဥ္းစားထားသည့္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ ဆႏၵတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။

တစ္ႏွစ္ခန္႕အၾကာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ထိုအဖြားႏွင့္ ေနာက္ထပ္တစ္ခါ ျပန္ဆံု ျဖစ္ျပန္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္က အဖြားကို မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ထိုအဖြားက "ကြယ္လြန္သူမ်ားအတြက္ ပို႕သေသာ ဆုေတာင္းေမတၱာအေၾကာင္း ဟိုတစ္ခါ ေျပာဖူးတဲ့ အဖြားေလ။ အဲဒါေလး ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ျဖစ္လာမလဲ"လို႕ ေျပာမွ ကြၽန္ေတာ္ ထိုအဖြားကို မွတ္မိပါေတာ့သည္။

သည္တစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ အဖြားနာမည္ကို ကြၽန္ေတာ္ ေမးခဲ့ပါသည္။ အဖြားက သိုးထိန္းအသံစာဖတ္ ပရိတ္သတ္ တစ္ဦးျဖစ္တာကိုလည္း သိလာရပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ တင္ျပေပးပါမယ္။ သည့္အျပင္သည္ အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးမယ္လို႕ ေျပာေတာ့ အဖြားက သူ႕နာမည္ေတာ့ မေဖၚျပနဲ႕ေနာ္ ဆိုတာေၾကာင့္ နာမည္ကို မေဖၚျပေတာ့ပါ။

ကြၽန္ေတာ္ ရင္တြင္းမွာလည္း ေပၚလာလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ျဖစ္ေနခဲ့သည့္ ဆႏၵတစ္ခုရိွပါသည္။ အဲဒါကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဆုေတာင္းေမတၱာ စာအုပ္မ်ား အပါအ၀င္ ဓမၼသီခ်င္းစာအုပ္မ်ားကို "ျပန္လည္ သံုးသပ္ ျပင္ဆင္ခ်င္စိတ္ (a wish to revise)" ျဖစ္ပါသည္။

အဲသည္လို "ျပန္လည္ သံုးသပ္ ျပင္ဆင္ခ်င္တဲ့ (revised version)" စကားလံုးေတြထဲက "အသင္းေတာ္ သို႕မဟုတ္ သာသနာ" အေၾကာင္းကိုပဲသည္လ ေဆာင္းပါးမွာ ေရးလိုပါသည္။

ခုတစ္ေလာ ေမာ္ေတာ္ကားေရွ႕ မွန္မ်ားေပၚမွာ "မႏၱေလးသာသနာ"၊ "ႏွစ္ျခင္း သာသနာ" "ခရစ္ယာန္ သာသနာ" "ကက္သလစ္သာသနာ" "ကက္သလခ္သာသနာ" စသည္ျဖင့္ သာသနာေပါင္း စံုေနတာ သတိထား မိပါသည္။ ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္စစ္စစ္ ျဖစ္ေသာကြၽန္ေတာ္သည္ပင္ မ်က္ေစ့လည္ ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္သြားပါသည္။ "ငါတို႕ ခရစ္ယာန္မ်ားမွာ သာသနာဘယ္ႏွစ္ခုရိွေလမလဲ"ဟု ေတြးကာ ၿပံဳးမိပါသည္။

သို႕ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ ေမတၱာစာအုပ္မ်ားႏွင့္ ၾသ၀ါဒတရားမ်ားမွာေတာ့ "ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္"ဟု သာ ဖတ္ရ ၾကားရ တတ္ပါသည္။ "အမိအသင္းေတာ္"ဟုသာ ၾကားရၿမဲျဖစ္ပါသည္။ "မႏၱေလးသာသနာ"ဟုသာ ေတြ႕ေနရပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာစကားတြင္ "ၾကက္ေျခနီအသင္း"၊ "သူနာျပဳအသင္း" "သာေရး နာေရးအသင္း" "ေလွေလွာ္အသင္း"၊ စသည္ျဖင့္ အသင္းအဖြဲ႕မ်ား အမ်ားႀကီးရိွပါသည္။ ထိုအသင္းအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ တန္းတူထားကာ ကက္သလစ္ဘာသာကိုလည္း ကက္သလစ္အသင္းဟု ေခၚၾကတာျဖင့္ ၀မ္းနည္းစရာပါ။
"သာသနာ"ဆိုသည့္ ျမန္မာစကားလံုးသည္ ပါဋိလို sasana ဟု ေခၚပါသည္။ မူရင္းအတုိင္း တိုက္႐ိုက္ ဘာသာျပန္ဆိုပါက "(message) တရား ေဒသနာ၊ သြန္သင္ဆံုးမ စကား၊ သတင္းစကား"ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ထို႕အျပင္ အဆံုးအမ၊ သြန္သင္ခ်က္၊ အယူ၀ါဒသင္ၾကားခ်က္ (teaching, doctrine)"ဟုလည္း အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ၁ ျမန္မာဘိဓာန္တြင္ သာသနာကို "ျမတ္စြာဘုရား အဆံုးအမ၊ ယင္းအဆံုးအမ တည္ရိွ ေနဆဲကာလ"ဟု အနက္ဖြင့္ဆိုပါသည္။ ၂ အက်ယ္ဖြင့္ဆိုရပါက "သာသနာ"ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ရန္ "ဘုရား"၊ "တရား"၊ "သံဃာ"ႏွင့္ "ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္သူ ဘာသာ၀င္မ်ား" ဆိုသည့္ မ႑ိဳင္ႀကီး (၄)ခု ပါ၀င္ ရပါသည္။ "တရား"ကို မိန္႕ၾကားဆံုးမသူမွာ "ဘုရား" ျဖစ္ပါသည္။ "ဘုရား အဆံုးအမ တရားအစုစုကို ယံုၾကည္ရာ အခ်က္မ်ားအျဖစ္" ဆက္တိုက္ သြန္သင္သူမ်ားမွာ ဗုဒၶဘာသာတြင္ ဗုဒၶဘုရား၏ သားေတာ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ တရားေတာ္ အ၀၀ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ခိုလႈံဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ေနၾက သူမ်ားမွာ ယံုၾကည္သူ ဘာသာ၀င္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ "ၾကက္ေျခနီအသင္း"ကို "ၾကက္ေျခနီသာသနာ"ဟု မေခၚႏိုင္ပါ။ "နားေရးကိစၥ အ၀၀ကို ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕ လုပ္ကိုင္ေနပါေသာ္လည္း ထိုအဖြဲ႕ကို နာေရး သာသနာဟု မေခၚဆိုႏိုင္ပါ။

အဂၤလိပ္စကားလံုး Churh သည္ ဂရိဘာသာ စကားလံုး Kyriake မွ ဆင္းသက္လာပါသည္။ အဓိပၸါယ္မွာ ဘုရားရိွခိုးေက်ာင္း (ဘုရား၀တ္ျပဳသည့္ အေဆာက္အဦး)ဟု ေခၚပါသည္။ ခရစ္ယာန္အသံုးအႏႈန္းတြင္ Churh ကို ကိုးကြယ္၀တ္ျပဳေသာ လူစုလူေ၀း (the liturgical assembly)၊ ေဒသအသီးသီးရိွ ယံုၾကည္သူမ်ား (the local community of believers)၊ ကမၻာတစ္၀န္းရိွ သာသနာေတာ္ (the universal Church) စသည္ျဖင့္ ေခၚေ၀ၚသံုးႏႈန္းၾက ပါသည္။ ကက္သလစ္သာသနာကို Church ဟု ေခၚဆိုရာတြင္ ထိုအဓိပၸါယ္သံုးမ်ိဳးစလံုး ပါ၀င္ရပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ Church ဆိုသည္မွာ ဘုရားရွင္ စု႐ံုးထားေသာ ကမၻာတစ္၀န္းလံုးမွ ယံုၾကည္သူ တပည့္သားသမီးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထိုယံုၾကည္သူ တပည့္ သားသမီးမ်ားသည္ ေဒသအသီးသီးတြင္ ေနထိုင္အသက္ရွင္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္အား၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ စကၠရင္မင္တူးကို က်င္းပႏိုင္ရန္ စု႐ံုးၾကေသာသူမ်ား ျဖစ္ေလသည္။ ၃ ဇူလိုင္လ (၁၀)ရက္၊ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ေန႔က "သာသနာေတာ္ (Church) အေၾကာင္း သင္ၾကားခ်က္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ေမးလာေသာ ေမးခြန္းတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ ေျဖၾကားခ်က္ (Responses to Some Questions Regarding Certain Aspects of the Doctrine on the Church)" ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ကာဒီနယ္ ၀ီလွ်ံ ေဂ်၊ ေရဗာဒါ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ရဟန္းမင္းႀကီး ေဘနာဒစ္ (၁၆)အရွင္ျမတ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ အသိအမွတ္ျပဳထားေသာ သြန္သင္ခ်က္တစ္ခု ထုတ္ေ၀ သြားခဲ့ပါသည္။

ထုိသြန္သင္ခ်က္တြင္ "ကက္သလစ္သာသနာႀကီးသည္ တစ္ခုတည္းျဖစ္ၿပီး စစ္မွန္ေသာသာသနာေတာ္ ျဖစ္ပါသည္"။ "...တစ္ျခားေသာ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းခြဲမ်ား (ပေရာတက္စတန္ အသင္းမ်ား)ကို သာသနာ Churchဟု မေခၚႏိုင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ စကၠရင္မင္တူးႏွင့္ ရဟန္းသိကၡါဆိုသည့္ ယံုၾကည္ရာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အႀကီးအက်ယ္ကြာဟမႈေၾကာင့္ ျဖစ္သည္" ဟု ကက္သလစ္ သာသနာေတာ္က သင္ၾကားပါသည္။

"...ဂိုဏ္းကြဲ ခရစ္ယာန္ အသင္းေတာ္မ်ားတြင္ တမန္ေတာ္ႀကီးတို႕မွ အဆက္မျပတ္ ဆင္းသက္လာေသာ ရဟန္း သိကၡါတင္ျခင္း မရိွၾကပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ ထိုအသင္းေတာ္မ်ားတြင္ Church သို႕မဟုတ္ သာသနာေတာ္ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား မပါရိွပါ။ တမန္ေတာ္ႀကီးမ်ားမွ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဆင္းသက္လာေသာ (ယေန႕ ရိွေနေသာ ကက္သလစ္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားမွ စတင္ကာ ေနာက္ျပန္ ေရတြက္ပါက တပည့္ေတာ္ႀကီး ရွင္ေပထ႐ု အထိ စဥ္ဆက္မျပတ္ အဆက္ဆက္ရိွေနေသာ) ရဟန္းသိကၡါ မပိုင္ဆိုင္တာေၾကာင့္ ထိုအသင္းဂိုဏ္းမ်ားတြင္ စစ္မွန္ေသာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ စကၠရင္မင္တူး (ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္၏ အသားေတာ္ ေသြးေတာ္) မပိုင္ဆိုင္တာေၾကာင့္ ထိုဂိုဏ္းကြဲ ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မ်ားကို သာသနာ (Church) ဟု မေခၚဆိုႏိုင္ပါ"ဟု ေျဖၾကားပါသည္။ ၄
ထို႕ေၾကာင့္ အဖြားတစ္ဦးရဲ႕ ဆႏၵတစ္ခုႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆႏၵတစ္ခုတို႕သာ ျပည့္၀မယ္ဆိုရင္ "ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္" အစား "ကက္သလစ္သာသနာ"ဟု ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ခန္႕ခန္႕ညားညား ေခၚေစခ်င္ပါသည္။ "အမိအသင္းေတာ္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါမည့္အေၾကာင္း"လိုဆိုမည့္အစား "အမိသာသနာေတာ္ကို ေကာင္းခ်ီး ေပးေတာ္မူပါမည့္ အေၾကာင္း"ဟု ရဲရဲ၀ံ႔၀ံ႔ ေျပာင္းဆိုေစလိုပါသည္။

မာကု (ဒႆန)

က်မ္းၫႊန္း

၁။ http://www.kusala.org/udharma2/dictionary/bd21.html; http://www.budsas.org/ebud/bud-dict/dic3_S.htm/
၂။ ခရီးေဆာင္ ျမန္မာအဘိဓာန္၊ ျမန္မာစာအဖြဲ႕ဦးစီးဌာန၊ ရန္ကုန္၊ ၁၉၉၉၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၂၂။
၃။ Catechism of the Catholic Church,Libreria Editrice Vaticana, Citta' del Vaticano, 1994, p. 173. သည္ေနရာမွာ တိုက္ဆိုင္တာေၾကာင့္ ေရဒီယိုအစီအစဥ္တစ္ခုက သတင္းေက်ညာသြားပံုကို ထည့္ေျပာလိုပါသည္။ အဂၤလိပ္လို Church ကို ျမန္မာလို ဘုရားရိွခိုးေက်ာင္းဟု ေခၚပါသည္။ သို႕ေသာ္ Catholic Church ကို ကက္သလစ္သာသနာဟု ေခၚပါသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသတင္းအစီအစဥ္မွာ ကက္သလစ္ဘုရား ေက်ာင္းေတာ္ဟု မွားယြင္းစြာ ေက်ညာသြားတာ သတိထားမိပါသည္။
၄။ Inside the Vatican, (Aug.-Sept, 2007), pp.10-13.

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ခရစၥမတ္ေန႕

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ခရစၥမတ္ေန႕

ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္း က်ိဳင္းတံုၿမိဳ႕၏ ေတာင္စြယ္ ေတာင္တန္း အလွတရားမ်ား၊ စိမ့္စမ္း ေရတံခြန္မ်ား၊ ခ်ယ္ရီပန္းမ်ားႏွင့္ ေ၀ဆာလွေသာ အလွတရားမ်ားက ျမင္ရသူမ်ားကို ရင္သပ္ ႐ႈေမာေမ့မရႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေသာ သဘာ၀အလွတရားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ယခုလို မိုးကုန္ၿပီး ေဆာင္းေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ ေနျခည္ေႏြးေႏြးႏွင့္ အတူ သဘာ၀ေရာင္စံုပန္းမ်ား ဖူးပြင့္ လာၾကသည္။ ေက်းငွက္သရကာမ်ား ပ်ံသန္းျမဴးေပ်ာ္ ေနၾကသည္။ ခ်မ္းေအးေသာ ရာသီျဖစ္၍ ေနရာတိုင္း ႏွင္းေဖြးေဖြးမ်ား က်ေနၾကသည္။ ေရႊေရာင္ ၀င္းေသာစပါးမ်ားကို ရိတ္သိမ္းစုစည္းၿပီး ေသာကာလျဖစ္၍ ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္ေသာကာလလည္း ျဖစ္သည္။

ဤအခ်ိန္သည္ အရာရာ သာယာလွပေနသည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေဆာင္းရာသီ၏ အလွမ်ားႏွင့္ တရားမ်ားတို႕သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ စိတ္ကိုအေမာေျပ ေစသကဲ့သို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ စိတ္ထဲ၌ တစ္ႏွစ္တစ္ခါက်ေရာက္လာမည့္ ဒီဇင္ဘာလ၏ ခရစၥမတ္ေန႕ျမတ္ကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႀကိဳဆို ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ ရွိၾကသည္။ တိုင္းရင္းသား ခရစ္ယာန္ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခရစၥမတ္ေန႕ကို ေမွ်ာ္လင့္ေန သကဲ့သို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ "အခါ" လူမ်ိဳး တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္လည္း ခရစၥမတ္ရက္ျမတ္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႕သည္ လယ္ယာ စပါးရိတ္သိမ္းၿပီး ဒီဇင္ဘာေရာက္ၿပီ ဆိုလွ်င္ ခရစၥမတ္ပြဲေန႕၌ သံုးရန္ ရည္႐ြယ္၍ လိုအလွပေသာ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို ႀကိဳတင္ ၀ယ္စုထားၾကသည္။ ကေလးငယ္မ်ားရေသာ အိမ္ေထာင္စုမ်ားသည္လည္း သူတို႕သား သမီးမ်ား ၀တ္ဖို႕ အ၀တ္အစားမ်ား ၀ယ္ေပးျခင္း၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ေပးျခင္းျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ခရစၥမတ္ပြဲ က်င္းပႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကပါသည္။ ဒီဇင္ဘာလျမတ္ ၂၂၊ ၂၃ ရက္ေန႕ ေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ လူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားဖြဲ႕၍ ခရစၥမတ္ ေတးသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ မိုးလင္းေပါက္ တိုင္ေအာင္ သီဆို ႏႈတ္ခြန္းဆက္ၾကသည္။ ေပ်ာ္ျမဴးၾကသည္။ စားပြဲေသာက္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ အခ်င္းခ်င္း ဖိတ္ၾကားကာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စားေသာက္ၾကသည္။ လက္ေဆာင္ပစၥည္းျခင္း လဲလွယ္ၾကသည္။ အေ၀းမွ ေဆြမ်ိဳးမ်ားလာ၍ အတူတကြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ "အခါ"လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ခရစၥမတ္ေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေခါပုတ္ (ရွမ္းဘာသာ)ေထာင္းၾကသည္။ "အခါ" ဘာသာအားျဖင့္ "ေဟာ္ထန္" ဟုေခၚသည္။ "ေဟာ္"ကို ထမင္း၊ "ထန္"ကို ေထာင္း "ထမင္းေထာင္း"ဟုအဓိပၸါယ္ရသည္။

ေကာက္ညႇင္းေပါင္းၿပီး ႏွမ္းေစ့ေထာင္းျဖင့္ ေရာ၍ ေထာင္းရသည္။ မေထာင္း တတ္လွ်င္ အလြန္ပင္ပန္းသည္။ ညက္ေနေအာင္ ေထာင္းမွသာ စားေကာင္းေသာ ေခါပုတ္ကိုရသည္။ ေထာင္းၿပီးသား ေခါပုတ္ကို အခ်ပ္ေသး ေသးေလးမ်ားလုပ္၍ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားကို (ခရစၥမတ္၏ အစားအစာ အမွတ္တံဆိပ္အျဖစ္) စားသံုးေစသည္။ ေခါပုတ္ (ေဟာထန္)ကို မီးကင္၍ လည္းေကာင္း၊ ဆီျဖင့္ေၾကာ္၍ လည္းေကာင္း ႏို႕ဆီ၊ သၾကားျဖင့္ သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါသည္။ သၾကားျဖင့္ သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါသည္။ ဒီဇင္ဘာ (၂၄) ရက္ ညသန္းေခါင္ယံတြင္ မစၦားတရားေတာ္ျမတ္ကို ကမၻာေပၚရွိ ဘုရားေက်ာင္းတိုင္း၌ ပူေဇာ္ေနသကဲ့သို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕လည္း ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း သန္းေခါင္မစၦား ပူေဇာ္ႏိုင္ရန္ ဘုရားေက်ာင္းတက္ၾကသည္။ ဒီဇင္ဘာ (၂၅) ရက္ ခရစၥမတ္ရက္္ႀကီး၌ မနက္ မစၦားနာယူၿပီးသည္ႏွင့္ သူ႕႐ြာ၊ ကိုယ့္႐ြာ အိမ္တိုင္း အလွဴခံသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ၿခံထြက္ သီးႏွံမ်ားလွဴၾကသည္။ ရလာေသာ အလွဴမ်ားကို ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ စစၥတာရ္မ်ားကို လွဴဒါန္းၾကပါသည္။ ၿပီးလွ်င္အိမ္သို႕ျပန္လာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခရစၥမတ္ရက္ျမတ္ကို ဆက္ က်င္းပၾကပါသည္။ ဒီဇင္ဘာ (၂၈) ရက္ေန႕သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ "အခါ"လူမ်ိဳးမ်ား၏ ႏွစ္သစ္ကူးေန႕ ျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲကို စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာက်င္းပၾကသည္မွာႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

"အခါ" ႐ိုးရာသီခ်င္းမ်ား၊ အကပေဒသာမ်ား သီဆိုကခုန္၍ ေဖ်ာ္ေျဖ တင္ဆက္ၾကပါသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ႏွစ္သစ္ကူးေန႕လည္း ျဖစ္သည္။ ဤသို႕ျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ "အခါ"လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ခရစၥမတ္ေန႕ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ က်င္းပၾကသကဲ့သို႕ "အခါ"ႏွစ္သစ္ကူးကိုလည္း စည္ကားစြာ က်င္းပၾကပါသည္။ ႏွစ္ဆန္း (၁) ရက္ေန႕ မနက္ မစၦားတရားေတာ္ျမတ္နာယူၿပီး ေသာအခါ ထိုေန႕တစ္ေန႕တာ၌ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ခရစၥမတ္ပြဲေန႕ ၿပီးဆံုးသြားၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႕၏ စိတ္၌ကား ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးေနပါသည္။ ေနာင္လည္း ႏွစ္စဥ္တိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ခရစၥမတ္ေန႕ကို က်င္းပဦးမည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

စိန္ပန္းနီ (ရွမ္းျပည္ေျမာက္)