Oct 17, 2009

တည္ေနမည့္မိဘေက်းဇူး


တည္ေနမည့္မိဘေက်းဇူး

လူတိုင္း လူတိုင္းသည္ မိဘအျဖစ္ မေရာက္ၾကေသးေပမယ့္ မျဖစ္ၾကေပမယ့္ သားသမီးဘ၀ ေနရာမွာေတာ့ ေနဖူးၾကတာ ခ်ည္းပါ။ ေနေနၾကတာ ခ်ည္းပါ။ မိဘတို႕ရဲ႕ သားသမီးအေပၚယုယ ပိုက္ေထြးေႏြးမႈေတြ၊ ၾကင္နာ ေမတၱာထားမႈေတြဟာ အတိုင္းလြန္သည္ မရွိပါ။ အတိုင္းဆ မရွိေသာ ေႏြးေထြးမႈေတြ အစဥ္သာ ေပးေနလ်က္ပါ။ မိဘမ်ားရဲ႕ ဦးေခါင္းထဲမွာ သားသမီးေတြ အတြက္သာ အၿမဲ ပထမ ထည့္သြင္းဦးစား ေပးသည္။ မိဘမ်ားရဲ႕ ႏွလံုးသားဆိုတာ သားသမီးေတြ အေပၚ အၿမဲတမ္း ေအးျမ ၾကည္လင္ၿပီး ခြင့္လႊတ္သည္။ သားသမီး ေတြဘယ္ေလာက္ ဘယ္လိုဆိုးဆိုး၊ မိုက္မိုက္ႀကံဖန္ၿပီး ခြင့္လြတ္သည္းခံသည္။ စိတ္ရွည္ရွည္ထားသည္။ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေတြ ပ်က္စီးသြားပါေစ။ မိဘရဲ႕ သားသမီးေတြအေပၚမွာ အကင္းမဲ့ ထားရွိေသာ အနႏၲအခ်စ္ဟာ ဘယ္ေလာက္အခါမွ ပ်က္စီးသြားမည္ မဟုတ္ပါ။ အင္တာနက္ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေစ။ မိဘေတြရဲ႕ သံေယာဇဥ္ဟာ မိဘရဲ႕ သံေယာဇဥ္ဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ မဟုတ္ပါ။ ပင္လယ္ သမုဒၵရာေတြ ခန္႔ေျခာက္သြားေသာ္လည္း သားသမီးအေပၚ ထားရွိတဲ့ မိဘေမတၱာသည္ ေကာင္းကင္တစ္ျခမ္းႏွင့္ ညီပါသည္။ ကမၻာ့၀င္႐ုိးစြန္း အဆံုးထိတိုင္ လိုက္ရွာ ၾကည့္ပါ မိဘရဲ႕ အခ်စ္နဲ႕တူတဲ့ အခ်စ္သည္ရွာ၍ ေတြ႕ႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ မိဘရဲ႕ ေက်းဇူးတရား ႀကီးမားမႈေတြကုိ သားသမီးတိုင္းက သိတတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဦးေခါင္းေပၚတင္ၿပီးေတာင္ တစ္ဘက္လံုး ျပဳစုထားဖို႔ေကာင္း ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဆိုတာ ႏႈိင္းလို႔မရပါ။ ႏိႈင္းစရာလည္း ဤကမၻာေလာကမွာ မရွိပါ။ ဆပ္လို႔မကုန္ႏိုင္ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕ ေမြးကင္းစအရြယ္ တိရစၦာန္ကေလးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ မိဘေတြကို လံုး၀မျပင္ ဖူးၾကဘူး။ ငါးေတြဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ ဥေတြကို ေရေအာက္မွာ ဥ႐ုံဥ ျပစ္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ေတြဟာ မိဘေတြက ျပဳစုခဲ့လို႔ အသက္ရွင္ရတာပါ။ မိဘေတြကသာ မျပဳစု မေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရင္ ေမြးၿပီးကတည္းက ေသသြားၾကမွာပါ။ မိဘတို႔သည္ သားသမီးအတြက္ဆိုရင္ အရာရာကို စြန္႔လြတ္စြန္႔စားရဲၾကသည္။ အသက္ အေသခံရဲတယ္။ သားသမီးေတြကို အင္မတန္ခ်စ္တယ္။ ညဘက္တြင္ သားသမီး အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ္လည္း မအိပ္ႏိုင္ၾကေသး အနီးတြင္ ထိုင္ကာ သားသမီးမ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ရင္း ရင္ခြင္ပိုက္ျပဳစုခဲ့တာ သားသမီး လူ႔ျပည္ ေရာက္လာသည့္ေန႔မွ ယေန႔ထိ ျမင္ေတြ႔ ခံစားေနရဆဲပါ။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို သားသမီးတိုင္း ေတြးေတာကာ ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားသင့္သည္။ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြအတြက္ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ရွာေဖြခဲ့ၾက တယ္။ နဖူးကေခြၽး ေျခမက်ေအာင္ အပင္ပန္းခံခဲ့ရတာေတြ ေန႔မေရွာင္ ညမေရွာင္ ဘယ္ေဘး၊ ဘယ္အႏၲရယ္မွ မမႈဘဲသား သမီးအတြက္ဆိုတဲ့ ေမတၱာစိတ္ေၾကာင့္ ေရွ႕တိုးရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ လူသာ ပင္ပန္း ခဲ့ၾကေသာ္လည္း စိတ္မပင္န္းၾကပါဘူး။ သားသမီးတိုင္း စာနာနားလည္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ မိဘေနရာမွာ ၀င္ေရာက္ခံစား ေပးသင့္ပါတယ္။ မိဘေတြဟာ သူတို႔ ရွာေဖြစု ေဆာင္းထားေသာ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို ဒီဘ၀ဆံုး၍ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားတဲ့အခါ အားလံုး ထားပစ္ခဲ့ရမယ္ဆိုတာ လူတိုင္း သိၾကပါတယ္။ မိဘတိုင္းသိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သားသမီးေတြအဖို႔သာ ရွာဖြယ္ေနၾကတယ္ ဆိုသည့္အျပင္ တစ္ျခားဘာမွ ေျပာစရာ မရွိပါ။ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြအေပၚမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထားၾကပါတယ္။ သားသမီးေတြကို ေကာင္းေစခ်င္၊ ျဖစ္ေစခ်င္၊ ျမင္ေစခ်င္တဲ့ အတိုင္းေကာင္းရင္၊ ျဖစ္ရင္၊ ျမင္ရရင္ အလြန္ ၀မ္းသာတတ္ၾကပါတယ္။ မိဘတိုင္းဟာ သားသမီးေတြ သူတို႔ရဲ႕စကား၊ ဆံုးမ စကားေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္၍ ရင္ထဲအသည္းထဲ ထိန္းသိမ္း ထားေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေခတ္မွာ မ်ားေသာ အားျဖင့္ သားသမီးေတြဟာ မိဘစကားကို တန္ဖိုးထား ရင္ထဲအသည္းထဲ သိမ္းထားၾကတဲ့ သူေတြ ေတာ္ေတာ္နည္းလာတယ္။ "အေဖကလည္းကြာ၊ အေမကလည္းကြာ" စသည့္အားျဖင့္ ခံေျပာၾကတာ မ်ားလာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ မိဘကေတာင္ ဘာမွ မေျပာရေသးခင္ "အေဖတို႔ အေမတို႕ရဲ႕ ရာစုေဟာင္းေတြ ကုန္သြားၿပီ" စသည္ အားျဖင့္ အသံုးအႏႈန္း အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ျပန္ေျပာ တတ္ၾကတယ္။ သားသမီးေတြဟာ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား မိဘရဲ႕ စကားကို ကက္လန္ကက္ ဆန္ျပန္ေျပာတတ္ၾကတာလဲ ႐ုပ္ဆိုးတဲ့ အမူအယာေတြ လုပ္ၿပီး ဘာလုိ႔ တုန္႔ျပန္ၾကတာလဲ၊ ထိုသူတို႔သည္ မိဘေတြရဲ႕ ေမတၱာကို မသိၾကလို႔ မိဘေမတၱာကို မခံစားတတ္လို႔ ေျပာႏုိင္ၾကတာပါ။ မိဘေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို မသိနားမလည္ၾကလို႔ပါ။ မိဘကို တကယ္စိတ္ခ်မ္းသာ ေစလိုတဲ့ သားသမီးလိမၼာေတြဟာ မိဘရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ လိုအပ္မႈေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးၾကပါတယ္။ သားသမီးရဲ႕ ေမတၱာကို မိဘတိုင္းက ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါတယ္။ အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္လို႔ အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္လာရင္ သားသမီးေတြက ျပန္ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကလိမ့္မယ္ဆိုတာ မိဘေတြရဲ႕ ပထမ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပါ။ မိဘေတြရဲ႕ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို သားသမီးတိုင္းက ပိုၿပီး အေလးထားသင့္တယ္။ ျဖည့္ဆည္း ေပးသင့္ပါတယ္။ သားသမီးတိုင္းရဲ႕ တာ၀န္၀တၱရားေတြပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သားသမီးေတြဟာ မိဘေက်းဇူးေတြကို သိၾကပါတယ္။ ဆပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္မွန္းသိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဆပ္တတ္ၾကပါဘူး။ ဘယ္လိုဆပ္ရမလဲ ဆိုတာလည္း မသိၾကပါဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ အဓိက ကေတာ့ မိဘေတြရဲ႕ ေက်းဇူးကို မဆပ္ေသးရင္ ေတာင္ေနပါ။ ေက်းဇူးေတာ့ သိတတ္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။ တကယ္လို႔ ေက်းဇူး မသိတတ္ေသးရင္ေတာင္ ေက်းဇူး မကန္းမိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ မိဘတိုင္း ဒုကၡမေရာက္ေစၾကဖို႔ သားသမီးတိုင္းက သိတတ္ နားလည္ၾကရမယ္။ သားသမီးေတြ မလိမၼာရင္ မိဘေတြဒုကၡႏွင့္ မကင္းတတ္ ၾကပါ။ မိဘေတြအတြက္ ရင္က်ဴး ရင္နာစရာ သိပ္ေကာင္းတယ္။ သားသမီးမ်ားကို မိဘႏွစ္ပါးထဲက ၀မ္း၀ခါးလွေအာင္ လုပ္ေကြၽးဖို႕က ၀န္ေလး တတ္ၾကတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ဆိုရင္ ေရတစ္ခြက္ေတာင္ မခတ္ မတိုက္ခ်င္ၾကတဲ့ သားသမီးေတြ မ်ားလာတယ္။ ထမင္းတစ္လုတ္ေတာင္ ေက်းဇူးမဆပ္ခ်င္တဲ့ သားသမီးေတြမ်ား လာတယ္။ မိဘေတြ သားသမီးတို႕ကို ေကြၽးေမြးခဲ့တဲ့ ထမင္းဟာ တစ္နပ္လည္း မကပါ။ တစ္ရက္လည္း မကပါ။ တစ္ႏွစ္လဲ မကပါ။ ဒါေတြကို ျပန္ျပန္ သတိရသင့္တယ္။ မိဘတို႕ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းႏွင့္ သားသမီးတို႕ရဲ႕ ျပန္လည္ သိတတ္ေက်းဇူး ေပးဆပ္ျခင္း၊ ကိုက္ညီသြားမည္ဆိုရင္ ေလာကမွာ ခ်မ္းေျမ႕သာယာလာမွာပါ။ "သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ ထာ၀ရ ဘုရားေပးသနားေတာ္မူေသာ ျပည္၌ သင္၏ အသက္တာရွည္မည္ အေၾကာင္း သင္၏ မိဘကို ႐ုိေသစြာျပဳစုေလာ့" (ထြက္ေျမာက္ ၂၀း၁၂)။ "ထိုသူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ မိဘမ်ားကို ဘုရားသခင္ကဲ့သို႕ မွတ္ယူ၍ အေစခံလိမ့္မည္။ သင့္ဖခင္အား သူအိုမင္းေသာအခါ၌ ၾကည့္႐ႈ ေစာင့္ေရွာက္ေလာ့။ သူေနရာသမွ် ကာလပတ္လံုး စိတ္မဆင္းရဲေစႏွင့္။ သူ႕ကို မထိေလးစား မျပဳေလႏွင့္" မိမိ၏ ဖခင္ကို မျပဳစုဘဲ ပစ္ထားသူသည္ ဘုရားသခင္ကုိ ထိခိုက္ ေစာ္ကားေသာ သူႏွင့္တူ၏။ မိမိ၏ မိခင္ကို ႐ိုေသ ကိုင္း႐ႈိင္းမႈျပဳေသာ သူသည္မ်ားစြာေသာ စည္းစိမ္းဥစၥာကို စုေဆာင္းရာ ေရာက္၏။ မိမိ၏ မိခင္ကို ေလးစားဂုဏ္ျပဳေသာ သူသည္ ဘုရားသခင္ကို နာခံေသာ သူျဖစ္၏။ မိမိ၏ မိခင္ကို အမ်က္ထြက္ေစေသာ သူသည္ ဘုရားသခင္၏ က်ိန္ဆဲျခင္းကို ခံရမည္" (နီတိေဒသနာ ၃း၁-၁၆)။ ကမၻာ့ေျမမ်က္ႏွာ ရွစ္မ်က္ႏွာတြင္ ရွိရွိသမွ် ကမၻာ့လူသားတို႕ မိဘေက်းဇူးသတိရစို႕၊ မိဘတို႕အား ႐ုိေသျပဳစုစို႕၊ မဂၤလာခံယူၾကပါစို႕....။ မိဘတို႕ အားလံုးသက္ေတာ္ ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ။ စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္းမာပါေစ။ လိုရာဆႏၵ ျပည့္၀ပါေစ။ ၀ိညာဥ္ ကာယႏွစ္ျဖာေသာ ေက်းဇူးမ်ား ခံစားရရွိပါေစ။ ဘုရားသခင္သည္ အစဥ္ကြယ္ကာ ေစာင့္ေရွာက္၍ အျဖာျဖာေသာ လိုရာေကာင္းခ်ီး ရရွိခံစားေစေၾကာင္း မိဘတို႕အား ခ်ီးမြမ္းဂုဏ္ျပဳလ်က္-

ဥေယ်ာဂ်ာလ (မိုးေကာင္း) အုတ္လွ

Oct 16, 2009

အသျပာႏွင့္ဂုဏ္သိကၡာ

အသျပာႏွင့္ဂုဏ္သိကၡာ

ကမၻာလူသားေတြ သူ႕အေၾကာင္း ငါေျပာ။ ငါအေၾကာင္း သူေျပာႏွင့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာေနၾကသည္။ ထိုသို႔ ေျပာေနၾကေသာ ေျပာစကားထဲ၌ တစ္ဦးကတစ္ဦးကို အသိအမွတ္ျပဳခ်ီးမြမ္း စကားမ်ားပါရွိ သကဲ့သို႕ အျပစ္ျမင္ အျပစ္တင္ၿပီး ဂုဏ္သိကၡာက်ေအာင္ ေ၀ဖန္ေျပာေသာ စကားေတြလည္း ပါရွိပါသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဂုဏ္သိကၡာ က်ေအာင္ေျပာသည့္ စကားမ်ားေၾကာင့္ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာေတြ က်ေကာင္းက် ႏိုင္ပါသည္။ သို႕ေသာ္မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို တစ္ပါးသူ ခ်၍ က်သည္ထက္ မိမိကိုယ္တိုင္ခ်၍ က်သည္က ပိုဆိုးပါသည္။ တစ္ပါးသူမွ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာခ်၍ မိမ၏ဂုဏ္ သိကၡာက်ခ်င္မွ က်မည္။
မိမိ၏ဂုဏ္သိကၡာကို မိမိခ်လွ်င္ေတာ့ မိမိဂုဏ္သိကၡာမရွိေတာ့မည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ မည္သူ မဆို မိမိကိုယ္ကို ေလးစားတန္ဖိုး ထားၾကရမည္။ မိမိ၏ တန္ဖိုးသိကၡာကို ရွိလာေအာင္ ျပဳလုပ္သူမွာ မိမိပင္ အဓိက ျဖစ္သကဲ့သို႔ က်ဆင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္သူမွာလည္း မိမိပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ၏ တန္ဖိုးဂုဏ္ သိကၡာကို မိမိကပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ မိမိ၏ေကာင္းေသာ ကိုယ္က်င့္တရား၊ ေကာင္းေသာစာရိတၱႏွင့္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ကမွ် လာေရာက္ မျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ေပ။ အထူးသျဖင့္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မိန္းကေလးတို႔သည္ မိန္းကေလးတို႕ ရွိသင့္ရွိထိုက္ေသာ တန္ဖိုး ဣေျႏၵသိကၡာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားကို ေလးစား တန္ဖိုးထား ထိန္းသိမ္းၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဆိုလွ်င္ ကိုယ္က်င့္ တရားေကာင္မြန္ၾကသည္။ ဣေျႏၵသိကၡာ ရွိၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ "မိန္းမဣေျႏၵေရႊေပးလို႔မရ" ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတို႔၏ ဣေျႏၵသိကၡာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားတန္ဖိုး ျမင့္မားျခင္းကို ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ မွန္ပါသည္။ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတို႔သည္ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္ၾကသည္။ မိန္းကေလးတို႔၏ ဣေျႏၵသိကၡာရွိၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ထိုသို႔ေသာ ဆို႐ုိးစကား ျဖစ္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အမ်ိဳးသမီးတို႔သည္ မိမိ၏ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပားျခင္း၊ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာမရွိေအာင္ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဣေျႏၵသိကၡာ မရွိျခင္းေၾကာင့္ မိန္းမတို႔ ဣေျႏၵရြံ႕ပိတ္လို႔ဟူ၍ ေျပာစကားေတြ ျဖစ္လာသည္။ မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္တရား၊ ဣေျႏၵဂုဏ္သိကၡာကို မထိန္းသိမ္းျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မရွိသင့္ေသာ စိတ္ထား မ်ားရွိေနျခင္း၊ ရွိသင့္ေသာ စိတ္ထားမ်ား မရွိျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဆရာတစ္ဦး ၏ စကားေလးတစ္ခြန္းကို သတိရမိသည္။ "ေယာကၤ်ားတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀လြန္းေသာအခါ ပ်က္စီးဖို႔ရန္ လြယ္ကူၿပီး မိန္းကေလးတို႔သည္ ဆင္းရဲလြန္းေသာအခါ ပ်က္စီးဖို႔ရန္လြယ္ကူသည္" မွန္ေပသည္။ မိမိ၏ဆင္းရဲျခင္းကို မဟုတ္မမွန္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ ေျဖရွင္းၾကသည္။ တစ္ပါးသူမ်ားကဲ့သို႕ ေနခ်င္၊ စားခ်င္၊ ခ်မ္းသာခ်င္၍ မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေဖာက္ဖ်တ္ၾကသည္။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ အသာထားေငြ အသျပာရွိဖို႔က အဓိကဆုိသည့္ မရွိသင့္ေသာ စိတ္ထားမ်ိဳးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ မိန္းကေလးတို႔သည္ မိမိ၏ ကာယအလွႏွင့္အတူ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ အလွတရားႏွင့္လည္း ၀တ္ဆင္ထားမွ လွပၿပီး ဂုဏ္သိကၡာႀကီးမားသူျဖစ္မည္။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ပ်က္ျပားေနပါက မိမိ၏ ကာယအလွကို ေငြအသျပာကသာ ၀ယ္ယူ သြားပါလိမ့္မည္။ မည္သို႕ပင္ လွပေခ်ာေမာ ခ်မ္းသာေနပါေစ မည္သူမွ ေလးစားတန္ဖိုး ထားၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာ မိမိ၏ တန္ဖိုးကို မိမိခ်ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ မိန္းကေလးတို႕၏ ကိုယ္က်င့္တရား၊ ဣေျႏၵသိကၡာသည္ အလြန္တန္ဖိုး ႀကီးမားသည္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုးလည္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ၏ တန္ဖိုးကို မိမိကပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ မိမိ၏ တန္းဖိုး ဂုဏ္သိကၡာရွိေအာင္ ျပဳလုပ္သူမွာ မိမိပင္ျဖစ္သကဲ့သို႔ က်ဆင္း ေအာင္ ျပဳလုပ္သူမွာလည္း မိမိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ၏ တန္ဖိုးဂုဏ္သိကၡာ ရွိေစဖို႔၊ ေငြအသျပာႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာကို မလဲမိေစဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။

ေစာဆန္းေဒး (ပုသိမ္)

Oct 7, 2009

ေဖာ္ေရြစြာေျပာဆိုမႈရဲ႕အာနိသင္


ေဖာ္ေရြစြာေျပာဆိုမႈရဲ႕အာနိသင္


ကြၽန္မတို႔ လူသားေတြဟာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈနဲ႕ မကင္းလြတ္ၾကပါ။ ပတ္၀န္က်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ ေနၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ မိသားစုအသိုင္း အ၀ိုင္း၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြ၊ မိမိနဲ႕ နီးစပ္သူေတြ နဲ႕ ထိေတြ႔ဆက္ဆံၾကရပါတယ္။ လူတစ္ဦး အမႈတစ္ရာဆိုသလို လူသားတိုင္းမွာ ခံစားမႈ တစ္ခုခုေတာ့ ရွိစၿမဲပင္ ေသာကေတြနဲ႕ ရင္မဆိုင္ရတဲ့ သူဆိုတာမရွိပါ။ မိမိလည္း ေသာကေတြနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳခံစားရသလို တစ္ျခားသူေတြလည္း ေသာကေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ေသာကေတြ ခံစားရသူေတြ အခ်င္းခ်င္း ေဖာ္ေရြစြာ အားေပးဆက္ဆံတတ္ဖို႔ အလြန္ပင္ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသာကကို တစ္ေယာက္က အားေပးမႈ၊ ႏွစ္သိမ့္ေပးမႈေၾကာင့္ ေျပေပ်ာက္သြားမွာ အမွန္ပင္။

ကြၽန္မတို႔ဟာ လူသားေတြပီပီ မိမိ မေက်နပ္မႈေတြကိုပဲ သတိရတတ္ၾကပါတယ္။ မေက်နပ္မႈေတြ ျပန္စဥ္းစားတိုင္း ေသာကပြားၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ အေက်န္မႈေတြထဲမွာ မေနဘဲ ႐ုန္းကန္ထြက္လိုက္ပါ။ မိမိလို ေသာကေတြနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳရမဲ့ သူေတြအမ်ားႀကီး ရွိေၾကာင္းကို သတိရပါ။ မိမိနဲ႕ နီးစပ္သူေတြရဲ႕ ဘ၀ကို စာနာၾကည့္ပါ။ ဥပမာ ပန္းသည္ေလးေတြ သူတို႔ကို စကားစျမည္ ေျပာဖူးပါသလား။ တေန႔ေရာင္းရင္ ဘယ္ေလာက္ျမတ္သလဲ။ မိသားစုအတြက္ေကာ လံုေလာက္ရဲ႕လား။ တစ္ေန႔ေန႔သြားရတဲ့ ခရီးက မနည္းဘူး။ သူတို႔နဲ႕ စကားစျမည္ ေျပာျခင္းျဖင့္ သူတို႔ေတြ႕ႀကံဳရတဲ့ ေသာကေတြ ေျပေပ်ာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ မိမိကို စာနာတဲ့သူ ရွိပါေသးတယ္။ အာငယ္စရာ မရွိဘူးလို႔ ေတြးမိၾကမွာ အမွန္ပင္ စာပို႔ကဲ့ ပိုးစမင္း၊ ဖိနပ္ခ်ဳပ္တဲ့ လူႀကီး၊ ေတာင္းစားတဲ့ သူေတြနဲ႔ စကားေျပာဖူးပါသလား။ သူတို႔လည္း လူသားျဖစ္ကာေၾကာင့္ ေသာကေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီလို အညတရလူေတြရဲ႕ ေျပာျပတဲ့စကားေတြကို ေဖာ္ေရြစြာ နားေထာင္ေပးလွ်င္ သူတို႔ေတြဟာ အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔မွာလည္း အေတြးေတြ ၊ အႀကံေလးေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိမွာျဖစ္တယ္။ သူတို႔ကလည္း အျခားသူေတြကို မိမိတို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ ေျပာျပခ်င္မွာပင္ မိမိက သူတို႔ေျပာျပတာကို ေဖာ္ေရြစြာ နားေထာင္စိတ္၀င္စားပါက သူတို႔မွာ အလြန္အမင္ ေက်နပ္ ၀မ္းေျမာက္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလို က႐ုတစိုက္ ေဖာ္ေရြစြာ ျပဳမူျခင္းက မိမိအတြက္ ၀န္မေလးေပမယ့္ သူတို႔အတြက္ေတာ့ မြန္ျမတ္တဲ က႐ုဏာႀကီး တစ္ခုလိုပင္ ေလာကမွာ ေန႔စဥ္ မိမိတတ္အားသမွ် ကူညီေစာင္မမႈေလးေတြ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ ေကာင္းက်ိဳးေကာင္းရာမွာ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ေဘာင္မွ ေတာင္းတယ္လို႔ မထင္မွတ္ပါနဲ႕ အေသးအဖဲြေလးကို ေဆာင္ရြက္ေပးေပမယ့္ အက်ိဳးေဆာင္ျခင္း ခံရသူအဖို႔ စိတ္ခ်မ္းသားမႈရမွာျဖစ္တယ္။ လူသားအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံရာမွာ ေဖာ္ေရြစြာ ေျပာဆိုမႈလည္း အေရးပါလွပါတယ္။ ဘယ္သူမဆို ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားကို မၾကားခ်င္ၾကပါ။ လူသားေတြ မေျပာနဲ႕ တိရစၦာန္ေလးမ်ားပင္ ၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာဆိုတာကို မႀကိဳက္ၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနသူကို မိမိက မကူညီႏိုင္ေပမယ့္ ေဖာ္ေရြစြာေျပာဆို ဆက္ဆံအား ေပးမႈေၾကာင့္ တပတ္သတ္လူကို ႏွစ္သိမ့္မႈ ေပးႏို္င္မွာ ျဖစ္တယ္။ ႀကီးႀကီးမားမား မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေပမယ့္ ဒုကၡေရာက္ေနသူရဲ႕ ခံစားမႈ ေျပေပ်ာက္ေအာင္ ေျပာဆိုမႈက အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ေဆး႐ုံတတ္တဲ့ လူနာနဲ႕ မိသားစုေတြဟာ အလြန္ပဲ စိတ္ဆင္းရဲရမွာ အမွန္ပင္။ ေငြကုန္ေၾကး က်မ်ားတာရယ္၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြနဲ႕ ေတြ႔ႀကံဳရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလူနာဆီသြားၿပီး အားေပး စကားေျပာျခင္း၊ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ေပး ိျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ သူတို႔ဆီမွာ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ခံစားၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလုိေဖာ္ေရြစြာ ေျပာဆိုမႈေတြ ေၾကာင့္ လူတဖတ္သား ေပ်ာ္ရႊင္မယ္ဆိုရင္ မိမိနဲ႔ေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ လူသားေတြကို ေဖာ္ေရြစြာ ေျပာဆိုမႈက အလြန္ပင္ အေရးႀကီး လွပါတယ္။ ေလာကႀကီးမွာ ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္ေသာက အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနၾက ရတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိၾကပါတယ္။ ေလာကႀကီးပိုမို ေကာင္းမြန္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ဘုရားရွင္တလြဲ၍ ဘယ္သူမွ မတတ္ႏိုင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ မိမိအသက္ရွင္ေနထိုင္စဥ္ ကာလေလး အတြင္းမွာ မိမိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ လူသားအခ်င္းခ်င္းေပၚ စာနာစိတ္ထားၿပီး ေဖာ္ေရြစြာ ျပဳမႈဆက္ဆံမယ္ဆိုရင္ မိမိလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ရသလို တစ္ပါးသူလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ရမွာ အမွန္ပင္။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရမွာ လူသားအခ်င္းခ်င္းကိုယ္ခ်င္း စာစိတ္ရွိမွ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးနားလည္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အားေပး ေျပာဆို ဆက္ဆံၾကမယ္ဆိုရင္ ေနထိုင္ရတဲ့ အခ်ိန္တိုေလးမွာ သာယာခ်မ္းေျမ႔မႈနဲ႕ ျပည့္စံုေနမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ "အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ ကိုယ့္အက်ိဳးေအာင္" ဆိုသလိုပင္ သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္တတ္သူ ျဖစ္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၿပီး ေနထိုင္သင့္လွပါတယ္။ မိမိ တတ္ႏိုင္တဲ့ဖက္က ကူညီေပးမယ္အားေပး စကားေတြ ေျပာဆိုၾကမယ္ဆိုရင္ အက်ိဳးျပဳသူပါ။ အက်ိဳးျပဳခံရတဲ့ သူပါေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ခံစားၾကရမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

မေနာ

Oct 1, 2009

ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ဥာဏ္ပညာ


ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ဥာဏ္ပညာ

သခင္ေယဇူးက သူ႔ရဲ႕ အသင္းေတာ္ႀကီးကို တည္ေဆာက္ရာမွာ ထာ၀ရတည္ၿမဲေစဖို႔ရာ ယံုၾကည္ျခင္း (Faith) နဲ႔ ဥာဏ္ပညာ (Wisdom) ဆိုတဲ့ မဏၰိဳင္ႀကီးႏွစ္ခုကို အေျချပဳခဲ့ပါတယ္။ တပည့္တာ္ႀကီး သံေပ႐ူးနဲ႕ သံေပါလူးတို႔ဟာ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႕ ဥာဏ္ပညာကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ အသင္ေတာ္ရဲ႕ မဏၰိဳင္ႀကီးႏွစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ သခင္ေယဇူးက သူ႕ရဲ႕ အသင္းေတာ္ႀကီးကို ယံုၾကည္ျခင္းျပင္းျပတဲ့ သံေပ႐ူး၊ ဥာဏ္ပညာႀကီးမားတဲ့ သံေပါလူးတို႔နဲ႕ ဘယ္လို တည္ေဆာက္ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါစို႔။


သံေပ႐ူး
သူဟာ ဂါလီလဲနယ္က စာေပမတတ္တဲ့ တံငါသည္ တစ္ဦးပါ။ သူ႕ရဲ႕ ညီအင္ဒ႐ူးက ေခၚလာလို႔ သခင္ေယဇူးနဲ႕ သိခြင့္ရတာဆိုေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ သခင္ေယဇူးက သူ႕ကို သြားေလရာ ေခၚသြားတတ္ပါတယ္။ "လူအမ်ားတုိ႔သည္ ငါအား အဘယ္သူဟု ထင္ၾကသနည္း" (လုကား၉း၁၈)ဆိုတဲ့ သခင္ ေယဇူးရဲ႕ေမးခြန္းကို တပည့္ေတာ္ႀကီးေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးေျဖၾကပါတယ္။ သံေပ႐ူးကေတာ့ "ကိုယ္ေတာ္သည္ အသက္ရွင္ေတာ္မႈ ေသာဘုရား၏ သားေတာ္ ခရစၥတူးသခင္ ျဖစ္ပါ၏" (လုကား ၉း၂၀)လို႔ အမွန္ဆံုး အေျဖကိုေပးခဲ့ပါတယ္။ ယံုၾကည္ျခင္းရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ဒီအေျဖကုိ ခမည္းေတာ္ဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဖာ္ျပေတာ္မူတယ္လို႔ သခင္ေယဇူးက ခ်ီးက်ဴးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေျဖေၾကာင့္ သူ႕ကို အသင္းေတာ္ရဲ႕ အုတ္ျမစ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္လိုက္ၿပီး ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ တံခါးေသာ့နဲ႕ တကြ ၀င္ခြင့္ျပဳမျပဳ ဆိုတဲ့ အာဏာကိုပါ ေပးအပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ (မာေတဦး ၁၆း၁၇-၁၉)။ ေတာင္ေပၚမွာ သခင္ဘုရားအဆင္း သ႑န္ေျပာင္းလဲတဲ့ အခ်ိန္ ခမည္းေတာ္ဘုရားရဲ႕ သက္ေသခံခ်က္ကို ၾကားရၿပီးတဲ့ ေနာက္ သံေပ႐ူးရဲ႕ ယံုၾကည္ျခင္း ပိုမိုခိုင္ၿမဲ လာပါတယ္ (မာေတဦး ၁၇း၁-၈)။

သံေပါလူး
သူဟာ တာ႐ႈၿမိဳ႕က ရာဘီဘြဲ႔ရ က်မ္းတတ္ဆရာ ဖာရီ႐ွဲတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ေခတ္အခါမွာ ပညာအတတ္ဆံုး သူတစ္ဦးပါပဲ။ တပည့္ေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ လက္ေထာက္ဦးပဇင္းႀကီး စတီးဗင္းကို သခင္ေယဇူးအေၾကာင္း ေဟာလို႔ ေက်ာက္ခဲနဲ႕ ေပါက္သတ္ၾကတံုးက သူဟာ ကေလး ဘ၀နဲ႕ တတ္အားသမွ် ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္ (တမန္ ၇း၅၈)။ အဲဒီလို ခိုင္မာခဲ့တဲ့ ခရစ္ယာန္ မုန္းတီးစိတ္ကို လူႀကီးျဖစ္ လာတဲ့အခါမွာ ဆက္ၿပီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြကို ဖမ္းၿပီး ေထာင္ထဲ ပို႔ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔ ခရစ္ယာန္ေတြကို ဖမ္းဆီးဖို႔ ဒါမာစကူးၿမိဳ႕ကုိ အသြားလမ္းမွာ သခင္ဘုရားက တန္ခိုးထင္ရွားျပၿပီး တပည့္ေတာ္ႀကီး အျဖစ္ တိုက္႐ိုက္ ေရြးခ်ယ္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္ (တမန္ ၉း၁-၃၀)။ သူေနာင္တရၿပီး သခင္ ေယဇူးကို ျပန္ေတာင္းပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဖာရီ႐ွဲေစာလုဘ၀ကေန တပည့္ေတာ္ႀကီး ေပါလုျဖစ္လာၿပီး က်န္ရွိေနတဲ့ ဘ၀သက္တာမွာ သူ႕ရဲ႕ပညာစြမ္းနဲ႕ လူမ်ိဳးကြဲ ဘာသာျခားေတြကို သခင္ေယဇူးအေၾကာင္း ေဟာေျပာသက္ေသခံတဲ့ တမန္ေတာ္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ က်မ္းတတ္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့အတြက္ ဖာရီ႐ွဲေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး တရားေဆြးေႏြးႏိုင္သလို ေရာမႏိုင္ငံသား ခံယူထားတဲ့အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအာဏာပိုင္ေတြကိုလည္း တရား ေဟာခြင့္ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ သူရဲ႕ ဓမၼသၿဂႋဳလ္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈကို သူေရးသားခဲ့တဲ့ ၾသ၀ါဒစာ (၁၄)ေစာင္က သက္ေသ ျပေနပါတယ္။

တူညီခ်က္
တစ္မ်ိဳး ဆီအားသာတဲ့ ဒီတပည့္ ေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါးမွာတူညီတဲ့ အဓိက အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္ကေတာ့ "သခင္ေယဇူး ကုိခ်စ္ျခင္း" ပဲျဖစ္ပါတယ္။
သခင္ေယဇူး ရွင္ျပန္ထေျမာက္ ၿပီးတဲ့ေနာက္ သံေပ႐ူးကို ထင္ရွားျပၿပီး "သင္သည္ ငါ့ကို ခ်စ္သေလာ" လို႔ သံုးႀကိမ္ တိုင္တိုင္ ေမးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သံေပ႐ူးက ခ်စ္ေၾကာင္း၀န္ခံတဲ့ အခါ "ငါ၏သိုးတို႔ကုိ ေကြၽးေမြးေလာ့"လို႔ တာ၀န္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သခင္ဘုရားေပးတဲ့ တာ၀န္ကို သံေပ႐ူး ေက်ၿပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ သခင္ေယဇူး အေၾကာင္း ေဟာေျပာ သက္ေသခံတဲ့ အတြက္ အဖမ္းခံခဲ့ရပါတယ္ (တမန္ ၁၂း၁-၁၁)။ ေရာမ အာဏာပိုင္ေတြက တစ္ဖက္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳး ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြက တစ္ဖက္ ၀ိုင္းၿပီးႏွိပ္စက္လို႔ ေျပးလႊားေနရတဲ့ၾကားထဲက ၾသ၀ါဒစာ (၂) ေစာင္ေရးခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေရာမၿမိဳ႕က စိန္ပီတာေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ေနရာမွာ လက္၀ါးကားတိုင္း ေဇာက္ထိုးတင္ၿပီး အသတ္ခံ ခဲ့ရပါတယ္။
သံေပါလူးကေတာ့ သခင္ေယဇူး အေၾကာင္း လွည့္လည္ေဟာေျပာဖို႔ ကုန္းတတန္၊ ေရတတန္နဲ႕ သာသနာျပဳခရီး (၃)ႀကိမ္ ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေတာအတြင္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡေတြကို ဒု-ေကာရိႏၲဳ ၁၁း၂၃-၂၇ မွာ အေသးစိပ္မွတ္တမ္းတင္ ထားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးသူလည္းပဲ ေရာမၿမိဳ႕မွာ ေခါင္းျဖတ္ၿပီး ကြပ္မ်က္ခံခဲ့ ရပါတယ္။
ဒါေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သခင္ဘုရားကို ခ်စ္တဲ့သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ ေမတၱာတရားဘယ္ေလာက္ႀကီးမားတယ္ ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။

နိဂုံး
ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြ သံေပ႐ူးနဲ႕ သံေပါလူးတို႔ကို ဂုဏ္ျပဳဖို႔ရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ယုံၾကည္ျခင္းကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ၀န္ခံဖို႔ လိုအပ္သလို ယံုၾကည္ျခင္းကို ပ်ံ႕ႏွံေစဖို႔လည္း ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မွာ သံေပ႐ူး ေလာက္ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႕သံေပါလူးေလာက္ ပညာပါရမီ မရွိေသးေပမယ့္ သခင္ေယဇူး အေပၚထားရွိတဲ့သူတို႔ ႏွစ္ဦးရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာမ်ိဳးေပးသနားေတာ္မူပါလို႔ ဆုေတာင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္ရာကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ တတ္တဲ့ပညာနဲ႔ သက္ေသခံ ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားသြားၾကပါစို႔။

ခံပြင့္

Everyday God


Everyday God